Evsizler Şarkı Söyler

·
Okunma
·
Beğeni
·
182
Gösterim
Adı:
Evsizler Şarkı Söyler
Baskı tarihi:
Ocak 2018
Sayfa sayısı:
120
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786053262978
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
İz Yayıncılık
Gülhan Tuba Çelik, öykülerinde kafa karışıklığımızı da müşfikliğimizi de es geçmiyor. Anlatıcının ve anlatılan kahramanın birbirleriyle empati kurup kolayca yer değiştirebildiği, şehirlerin köyleri, memleketin gurbeti, yeni zamanın eskileri anlattığı öyküler bunlar… Kenarda kalanın dramına bizzat metnin satırları ortak oluyor. Bekâr odasının yoklukla sınanan sakinleri veya yeni nesil bir kaybedenin yaşadığı kimlik sorunu gerçekliğe müdahale edilmeden yer alıyor. Öykülerindeki sahiciliğin bir tezahürü olarak evsizlere şarkı söyletiyor mesela. İnsanın neşe ile keder arasında gidip gelen yazgısının, o meçhul dip akıntısının peşinde bir yazar. Edebiyatta teknik ve temanın birbirleriyle olan mücadelesi modern zamanlara denk düşer. Evsizler Şarkı Söyler’in öyküleri ise söz konusu çekişmenin gereksizliğinin bir ispatı gibi.
120 syf.
·Beğendi·7/10
Gülhan Tuba Çelik'i kendisini Post Öykü dergisinde tanıdım. Hazırladığı dosya konularıyla ismi dikkatimi çekmişti. Tabii ki yazdığı öyküleri de. Sağ olsun kitabı çıktığında alacaktım ki kendisi bana hediye etti. Benim gözümde Post Öykü'nün Yıldız Tilbe'si o.
Gelelim öykülere. Kahramanlarımız evsiz olduğu için konu karamsar bir atmosferin içinde işleniyor. Evsiz deyince sokakta yaşayan insanlar aklınıza gelmesin. Bir yere ait olamamış insanlar bahsedilen. Evsizler de şarkı söyler aslında bizler gibi. Karakterin anormal yanları hayatın sunduğu yönlerin farkındalığı olduğunu gösteriyor yazar. ( Ben öyle algılıyorum. Çok mu içselleştirdim ) Bazı öyküler arasında bağ var. Devam niteliğinde değil ama kullanılan ögeler benzer. Misal ilk öykülerde el unsuru (Motif) kullanılıyor. Üslup olarak kendi rengini bulmuş. Değişik betimlemeler ve çağrışımlarla süsleniyor anlatım. Onun için yabancısıysanız yazarın üslubuna ilk başlarda yadırgayabilirsiniz. ( Ahmet Büke misal onun da öykülerini ilk okuyan tuhaf karşılayıp sonra alışınca öykülere bayılıyor.) Eleştirdiğim bir konu, ben merkezli (1. Tekil şahıs) anlatımlarda misal genel kültürü düşük birini yazıyorsunuz. Karakter olayı edebi bir dille anlatıyor. Genel kültürü olmayan birinin böyle bir dille konuşmasını pek bağdaştırmıyorum. İlahi anlatıcı seçilmesi daha güzel duracağına inanıyorum. Gülhan Tuba için bir sıçrama taşı bu kitap. Ben ikinci kitapta daha üstün öykülerle karşımıza geleceğini inanıyorum.
Sevgisizliğe, ihanete, dayağa, kavgaya, nefrete alışkın insanlar vardır. Bir tek sevilmeye yabancıdırlar.
O sabahın akşamı, ilk kez hiçbir şey bilmediğimi düşündüm. Belki yetişmiş ama büyümemiştim. İri gözlerini yüzümde yakalardım bazen. Anlatmamı ister gibiydi. Bahsetmemi. Konuşmamı. Bildiğim hiçbir şey yoktu. Rüzgâra benzeyen ama midemi buran sıcacık bir şeyler geçerdi içimden bana öyle baktığında. Bana öyle baktığında, bildiğim bir şeyler olsa bile unuturdum.
Gözlerine yapışıp kalmış o boşluktan belli ki arıyorsun. Bulacaksın da. Yağmur olup sadece kendi toprağına yağanlardan olma. Avluda gördüğün taşların anlamı odur. Su yürür, sana kalan boşluktur. Bulduğunu suya yazar gibi sevmelisin ki gittiğinde taşa dönüşmeyesin.
''Binbir çeşit kuş,böcek,hayvan; binbir çeşit bulut,seyyare güneş; binbir çeşit kadın,erkek,çocukla yürüyordum. Dünya koca bir uğultuydu kulaklarımda.''
Ne zamandır bir toz bulutunun arkasından görünüyor dünya. Şöyle su gibi kadınlar da ayna gibi erkekler de kalmadı. Kime baksam lime lime bir hayat dökülüyor üstlerinden. Çöpçü hala görüş mesafemdeyken bile temiz değil sokak, sanki ne yaparsa yapsın kiri arınmıyor şehrin. Evler uykulu yaslanmış birbirine, yollar alıngan, duvarlar üstüne çöküyor dibine oturanın. Yıllar var bir tek mutlu insan görmedim.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Evsizler Şarkı Söyler
Baskı tarihi:
Ocak 2018
Sayfa sayısı:
120
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786053262978
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
İz Yayıncılık
Gülhan Tuba Çelik, öykülerinde kafa karışıklığımızı da müşfikliğimizi de es geçmiyor. Anlatıcının ve anlatılan kahramanın birbirleriyle empati kurup kolayca yer değiştirebildiği, şehirlerin köyleri, memleketin gurbeti, yeni zamanın eskileri anlattığı öyküler bunlar… Kenarda kalanın dramına bizzat metnin satırları ortak oluyor. Bekâr odasının yoklukla sınanan sakinleri veya yeni nesil bir kaybedenin yaşadığı kimlik sorunu gerçekliğe müdahale edilmeden yer alıyor. Öykülerindeki sahiciliğin bir tezahürü olarak evsizlere şarkı söyletiyor mesela. İnsanın neşe ile keder arasında gidip gelen yazgısının, o meçhul dip akıntısının peşinde bir yazar. Edebiyatta teknik ve temanın birbirleriyle olan mücadelesi modern zamanlara denk düşer. Evsizler Şarkı Söyler’in öyküleri ise söz konusu çekişmenin gereksizliğinin bir ispatı gibi.

Kitabı okuyanlar 8 okur

  • Yusufcan Durmuş
  • Burak
  • Taha Mutlu
  • Fidan Yaman
  • Ömer T.
  • ÖZTÜRK
  • Uygar Atasoy
  • Rainbow 2071

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%33.3 (2)
9
%33.3 (2)
8
%0
7
%33.3 (2)
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0