Merhaba kitap dostlarım
Bugün sizlere Refika Ayşegül Uzun’un Sessiz kitabıyla geldim.Bu kitapla birlikte,insanın en derinlerinde saklı kalan duygulara usul usul dokunan,içe dönük bir yolculuğa çıktım.
Lâl’in dışarıdan bakıldığında kusursuz görünen hayatının ardında taşıdığı o sessizlik,aslında ne kadar tanıdık geldi bana.Hepimizin içinde biraz Lâl var sanki…sustuklarımızda,görmezden geldiklerimizde,“geçti”deyip geçemediğimiz anılarda.Lâl’in geçmişiyle yüzleşme süreci, sadece bir karakterin hikâyesi değil aynı zamanda insanın kendine karşı verdiği en zor sınavlardan biri.Burak’ın gelişiyle birlikte o sessizliğin yavaş yavaş çözülmesi ise çok naif ve gerçekti.Çünkü bazı yaralar gerçekten de konuşulmadan iyileşmiyor…Ve bazen birinin “seni anlıyorum” demesi insanın kendi sesini bulmasına yetiyor.Kaçmak belki daha kolay, ama iyileşmek için yüzleşmek şart.Her ne kadar zor olsa da,insanın kendi gerçeğiyle barışması en büyük özgürlük.
Ben okurken hem duygulandım hem de kendi içime dönüp düşündüm…Sessizliğin aslında ne kadar çok şey anlattığını bir kez daha fark ettim.Siz de okursanız,eminim bir yerlerde kendinizden bir parça bulacaksınız…
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.