Simyacı, yüzeyde bir hazine arayışı gibi görünse de aslında insanın kendi içsel hakikatine ulaşma sürecini anlatır. Santiago’nun yolculuğu, dış dünyadan çok iç dünyada gerçekleşen bir dönüşümdür.
Romanda asıl vurgulanan şey, insanın korkularını aşarak kendi yolunu seçmesi ve bu süreçte değişmesidir. Çünkü hakikat, varılacak bir noktadan çok, insanın bu arayış sırasında geçirdiği dönüşümde ortaya çıkar.
Bu yüzden hazine, ulaşılan bir son değil; insanın kendini tanımasıdır.