Oruç Aruoba ile tanıştığım şahane eser.
De ki İşte üç bölümden oluşuyor:
Ölüm, yaşam ve felsefe.
Her biri başka bir yere dokunuyor ama bende en çok “yaşam” kısmı kaldı.
Oruç Aruoba burada yaşamı anlatmıyor; onu sessizleştiriyor. Kelimeleri azaltıp, insanı kendi iç sesine yaklaştırıyor. Okurken ilerlemedim; durdum, döndüm, bazı cümlelerin içinde kaldım.
Aruoba’nın dili sade ama etkisi yoğun. Gereksiz hiçbir kelime yok; her cümle, olduğu kadar. Bu sadelik, kitabı daha da derin kılıyor. Çünkü okur olarak metni tüketmiyorsunuz, metnin içinde duruyorsunuz. Okudukça ilerlemekten çok, içeri doğru çekiliyorsunuz.
Belki de bu yüzden kolay bir kitap değil. Ama tam da bu yüzden gerçek.
Çünkü insan, en çok kendinden kaçamadığında yaşamla karşılaşıyor.
Keyifli okumalar dilerim.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.