Aşktan ve Gölgeden, benim için biraz geç kalınmış ama iyi ki yaşanmış bir tanışma oldu Isabel Allende ile. İlk sayfalarda zihnim, birbirine giren aile hikâyeleri arasında hafifçe sendeledi; kim kimdi, kim kimin geçmişiydi derken okur olarak küçük bir yön kaybı yaşadım. Ama sonra anlatı berraklaştı, karakterler yerli yerine oturdu.
Irene ve Francisco’nun yollarının kesişmesiyle şekillenen hikâye, yüzeyde bir aşk anlatısı gibi dursa da aslında bir ülkenin karanlık hafızasına açılan bir kapı. Politik baskı, kayıplar ve zorla unutturulmaya çalışılan gerçekler arasında aşk, neredeyse geri planda kalan ama yine de varlığını hissettiren bir damar gibi ilerliyor. Bu yönüyle roman, duygudan çok vicdana dokunuyor. Okuru sadece bir hikâyeye değil, bir tanıklığa da davet ediyor.
Özlemle beklenen bir kavuşma gibiydi bu kitabı okumak benim için. Sevdim; tek eleştirim, bazı cümlelerin kendi yankısına fazla kapılıp metnin ritmini zaman zaman sekteye uğratması. Ama bu bir sorun mu? Asla. Tanıştığımıza çok memnun oldum sevgili Allende, belli ki daha çok buluşacağız.
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.