Utanç duymuyorum. Bunu sana söylemek istiyorum. Fakat sakın korkma sevgilim. Kendimi sattım. Tam olarak sokak kızı veya fahişe diye nitelendirenlerden olmadım. Ama kendimi sattım. Zengin erkek arkadaşlarım, zengin sevgililerim oldu. Önce ben onları aradım. Daha sonra da onlar beni aradılar. Çünkü bilmem farkına vardın mı hiç. Çok güzeldim. Kendimi verdiğim her erkek bana bağlanıyordu. Hepsi de bana tesekkür ettiler. Bana bağlandılar, beni sevdiler. Yalnızca sen. Evet sevgilim. Yalnızca sen beni sevmedin.Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig