Biliyorum her şeyi anlıyorsun ve bunu yalnızca senin için, senin öteki benim için, senin çocuğun için yapmış olduğumu da anlayacaksın. Bir zamanlar o doğum evinin bir koğuşunda yoksulluğun korkunç yanıyla tanıştım. Bu dünyada yoksul insanın hep ezilen, aşağılanan, kurban edilen insan olduğunu biliyordum. Ve senin çocuğunun, senin o aydınlık yüzlü, güzel çocuğunun aşağılarda, sokağın buharları, çöplükleri, bayağlıkları arasında bir binanın avluya bakan odasının kirli havasında büyümesini istemiyordum. Ne pahasına olursa olsun bunu kabullenemezdim. İncecik dudakları sokakların diliyle, bembeyaz bedeni yoksulluğun o uyduruk çamaşırlarıyla tanışmamalıydı. Senin çocuğun her şeye sahip olmalıydı. Yeryüzünün bütün zenginliklerine ve rahatına kavuşmalıydı. Ve böylece tekrar sana, hayatın sana ait olan alanına yükselebilmeliydi. İşte bu yüzden, sadece bu yüzden sevgilim kendimi sattım.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu 
Stefan Zweig
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu Stefan Zweig·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.