Kitap adını Bursa'da bakımları yapılan yaralı ve yaşlı leyleklerin bulunduğu evden alıyor. İlk yazıda da buna yer veriliyor. Bursa'yı seven ve oraya yerleşen Fransız konsolosun arazisinde baktığı leylekler ve çevresi anlatılıyor. Aynı zamanda bursa esnafının para toplayarak bakıma muhtaç durumdaki hayvanlara nasıl yardım ettiği belirtiliyor. Buna ek olarak, eski konsolos G. Baille'ın Türk kültürüne karşı duyduğu ilginin altında aslında bir küçümseme olduğuna dikkat çekiyor Ahmet Haşim. Tıpkı Pierre Loti'nin eleştirildiği gibi. Türk insanını öyle bir küçümsemişler ki, en ufak bir şeye bile abartarak ilgi gösterebiliyorlar, diyor. Buna karşı bir tutumum yok. Oryantalizm her zaman var olacak nihayetinde.
Kitaptaki diğer yazılar da Ahmet Haşim'in o dönemi ve çeşitli olayları anlatmasıyla alakalı. Bazen bir sinemadan söz ediyor, bazen devrin bir karikatüristinden, bazen kadınların giyiminden. Elbette 100 yıl evvelde yazılan yazıları bugünkü kafayla yargılamak yanlış olur. Fakat Ahmet Haşim'le zıt düşündüğüm noktalar olmadı değil. Mizahı ve güldürüyü şaklabanlığa indirgemesi bunlardan biriydi mesela. Veyahut kadınların açılıp saçılmalarına takması.
Sonuç olarak okumaktan keyif aldığım bir kitap oldu.
Ahmet Haşim
Gurebahane-i Laklakan
Ahmet Haşim
Gurebahane-i Laklakan
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.