Spoiler icerebilir..Duygu ve Düşünce
Yazar romanda da cok başarılı 
Altı Harfli Bir Tatlı da 
Söyleme Bilmesinler da çok başarılı öncelikle bunu dile getirmek isterim. Kitapta anne var ama yok babasi var ama yok olan bir meltemimiz var bir de evlatları var ama olmayan selime teyzemiz var. Bu eksikleri olan iki kadın tesadüfen karsilasiyorlar. O zamana kadar kimselere anlatamadiklari hikayelerini anlatıyorlar birbirlerine. Yabancıya derdini dökmek kolaydir.
Selime teyze uvey anne ile buyumus sonrada Mustafa ile evlenmiş. Kaynanadan hallice imiş üvey annesi ama kaynanası oyle olmamış iyi kadınmış. Cok sevmişler Mustafa ile birbirlerini 4 çocukları olmus. Ama kader işte Mustafa erkenden göçüp gitmiş ebediyen aleme. En küçüğünü kırkından sonra doğurmuş selime teyze. Kocasının ölümünden sonra da bakamamış ilgilenmemiş. Kocasıyla beraber o da gömmüş kendini mezara. Aradan yıllar geçmiş em kucuk kızına oğlu bakmış, okutmuş, dr olmus en sonunda. Selime teyzede artik kocasiyla oldugu evden nefes alamamış cocuklar desen her biri kendi hayatında arayan yok soran yok. Satmış evini kendine kucuk bir daire almis kimselere haber vermeden.
Günün birinde aramış çocukları çağırmış bana gelin hemen diye. Gelmiş cocuklar ama bulamamışlar tabi. Taşındı ya bizimki. Sonra sorup soruşturup bulmuşlar. Ama ne bulma! Bi dovmedikleri kalmis. Hele büyük kızı meralin o evde bizim de hakkımız vardi o ev babamızın eviydi diye cikismalari cok üzmüş selime teyzeyi kovmuş evden hepsini. Beklemiş ki annem sen yalniz kalma bizimle gel desinler diye ama..
Sonra oğlu gelmiş geri. Karısından dert yanmış istemiyormus selime teyzeyi ondan evine goturemiyormus kendide büyük şehir görmüş yapamazmış Kastamonu da. Büyük kız meral bipolarmis. Ortanca kızı seherin kocasi dolandırıcıymis kız da obezmis. Kucuk kızı yıldıza diyecek biseyi yokmuş ona analık mi yapmis ki.... bu uzar gider...
Sıra geldi melteme. Yavrumun annesi kaçmış gitmiş bebekken oyle söylüyorlar. Babası hikmet hanımla evlenmiş meltemi istememişler. Meltem babaanne dede yanında büyümüş arada babasigile gidiyormuş ama kalma yok . Sonra babasının bir kızı daha olmus. Sonra anlamış meltem istenmediğini. Üniversiteye gitmiş fakan derken olumlu dünya babaanne ve dede de hakkın rahmetine kavuşmuş. Oturdukları evi melteme bırakmışlar. O boyu devrilesice babasi söylememiş evi kiraya vermis neyse ki parayı melteme göndermiş. Bizim saf meltem de babam para gönderiyor diye seviniyormus. Sonra öğrenince geçmiş babaannesinin evine . Mehmet le evlenmiş. Mehmet te tam kalas. Çocuk istemiş iyi ki de yapmamislar. Boşanmışlar. Cok zor bi hayat yaşamış meltem hep hatalı kendini görmüş heo kusurlu kendini görmüş.
İşte bu iki yaralı insanin karsilasmasini anlatıyor kitabımiz.
Yeri geldi güldüm yeri geldi ağladım ama cok sevdim ben bu kitabı. Zaman cok değerli ve cok cabuk geciyor kime harcadığımıza dikkat edelim....
Altı Harfli Bir Tatlı da Söyleme Bilmesinler da çok başarılı öncelikle bunu dile getirmek isterim. Kitapta anne var ama yok babasi var ama yok olan bir meltemimiz var bir de evlatları var ama olmayan selime teyzemiz var. Bu eksikleri olan iki kadın tesadüfen karsilasiyorlar. O zamana kadar kimselere anlatamadiklari hikayelerini anlatıyorlar birbirlerine. Yabancıya derdini dökmek kolaydir.
Selime teyze uvey anne ile buyumus sonrada Mustafa ile evlenmiş. Kaynanadan hallice imiş üvey annesi ama kaynanası oyle olmamış iyi kadınmış. Cok sevmişler Mustafa ile birbirlerini 4 çocukları olmus. Ama kader işte Mustafa erkenden göçüp gitmiş ebediyen aleme. En küçüğünü kırkından sonra doğurmuş selime teyze. Kocasının ölümünden sonra da bakamamış ilgilenmemiş. Kocasıyla beraber o da gömmüş kendini mezara. Aradan yıllar geçmiş em kucuk kızına oğlu bakmış, okutmuş, dr olmus en sonunda. Selime teyzede artik kocasiyla oldugu evden nefes alamamış cocuklar desen her biri kendi hayatında arayan yok soran yok. Satmış evini kendine kucuk bir daire almis kimselere haber vermeden.
Günün birinde aramış çocukları çağırmış bana gelin hemen diye. Gelmiş cocuklar ama bulamamışlar tabi. Taşındı ya bizimki. Sonra sorup soruşturup bulmuşlar. Ama ne bulma! Bi dovmedikleri kalmis. Hele büyük kızı meralin o evde bizim de hakkımız vardi o ev babamızın eviydi diye cikismalari cok üzmüş selime teyzeyi kovmuş evden hepsini. Beklemiş ki annem sen yalniz kalma bizimle gel desinler diye ama..
Sonra oğlu gelmiş geri. Karısından dert yanmış istemiyormus selime teyzeyi ondan evine goturemiyormus kendide büyük şehir görmüş yapamazmış Kastamonu da. Büyük kız meral bipolarmis. Ortanca kızı seherin kocasi dolandırıcıymis kız da obezmis. Kucuk kızı yıldıza diyecek biseyi yokmuş ona analık mi yapmis ki.... bu uzar gider...
Sıra geldi melteme. Yavrumun annesi kaçmış gitmiş bebekken oyle söylüyorlar. Babası hikmet hanımla evlenmiş meltemi istememişler. Meltem babaanne dede yanında büyümüş arada babasigile gidiyormuş ama kalma yok . Sonra babasının bir kızı daha olmus. Sonra anlamış meltem istenmediğini. Üniversiteye gitmiş fakan derken olumlu dünya babaanne ve dede de hakkın rahmetine kavuşmuş. Oturdukları evi melteme bırakmışlar. O boyu devrilesice babasi söylememiş evi kiraya vermis neyse ki parayı melteme göndermiş. Bizim saf meltem de babam para gönderiyor diye seviniyormus. Sonra öğrenince geçmiş babaannesinin evine . Mehmet le evlenmiş. Mehmet te tam kalas. Çocuk istemiş iyi ki de yapmamislar. Boşanmışlar. Cok zor bi hayat yaşamış meltem hep hatalı kendini görmüş heo kusurlu kendini görmüş.
İşte bu iki yaralı insanin karsilasmasini anlatıyor kitabımiz.
Yeri geldi güldüm yeri geldi ağladım ama cok sevdim ben bu kitabı. Zaman cok değerli ve cok cabuk geciyor kime harcadığımıza dikkat edelim....·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.