Erkek karakterlerden 200 sayfada iliklerime kadar nefret ettim. "Kadınsılık", "eril" gibi kavramları uzunca bir süre görmek istemiyorum. Erkek karakterlerin "sahiplenici", "koruyucu", "üstün" gibi tanımlanmasından sıkıldım. Onların kurduğu düzenden, savaşlardan, kaos yaratmak güdülerinden, ... Tam da bunları söylediğim zamanda bu kitap ilaç gibi geldi. Kitap boyunca Terry'nin sinirlenmelerini epey komik buldum. Kendini küçük düşürüp durdu. Evet insan düşüncelerine saygım her zaman sonsuz. Ama cinsiyet üzerinden yapılan düşünce(sizlik)lere zerrece saygım yoktur. Okuyun, okutturun.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.