Kayıp Hayaller Kitabı, Hasan Ali Toptaş’ın dünyasında olayların değil, insanın içindeki kırılmaların anlatıldığı bir romandır. Sürekli kanalları değiştiren bir babayla film maratonu yapmak gibiydi.
Hikâye; zamanın içinde savrulan, neye yetişmeye çalıştığını tam bilmeyen ama sürekli bir eksiklik duygusuyla yaşayan bir anlatıcının etrafında şekillenir. Yaşananlar çoğu zaman somut bir çizgide ilerlemez; gerçek ile düş, hatıra ile an birbirine karışır ve ortaya daha çok bir ruh hâli çıkar. Romanın merkezinde, ulaşılan hiçbir şeyin insanı tamamlamadığı gerçeği vardır. Ne sevgi ne de hayatın sunduğu diğer ihtimaller tam anlamıyla doyurur; her şeyin içinde, hep başka bir şeyin yokluğu hissedilir. Bu yüzden karakterler yalnızca dış dünyayla değil, kendi içlerindeki boşlukla da mücadele eder. İnsan, burada en çok kendine ağır gelir; geçmiş, pişmanlıklar ve söylenmemiş duygular, karakterin omuzlarında görünmeyen bir yük gibi taşınır. Toptaş’ın diliyle birlikte roman, giderek bir iç yolculuğa dönüşür: Hayatın karmaşık görünen yapısının altında aslında çok daha sade ama kabullenmesi zor bir gerçeklik olduğu sezilir. Kayıp Hayaller Kitabı, kesin cevaplar vermeyen; aksine okuru kendi eksiklikleri, yarım kalmışlıkları ve içindeki sessiz boşlukla baş başa bırakan, uzun süre etkisi geçmeyen bir anlatı olarak kalır.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.