Beni öpmüştün, bir defa daha tutkuyla öpmüştün. Karışan saçlarımı tekrar düzeltmek zorundaydım. Ve aynanın önünde dururken, aynadan birkaç büyük kağıt parayı belli etmeden manşonuma sıkıştırdığını gördüm. Acaba o anda çığlık atmamayı, sana tokat atmamayı nasıl başardım bilemiyorum. Bana, seni çocukluğundan beri seven, çocuğunun annesi olan bana, o gecenin karşılığında para ödemiştin. Taberin'de bulduğun bir orospuydum senin için, yalnızca o kadar. Evet, ödeme yapmıştın bana. Senin tarafından unutulmuş olmak yeterli değildi. Bir de aşağılanmak zorundaydım. Eşyamı toparladım. Gitmek, hemen çıkıp gitmek istiyordum. Çektiğim acı çok büyüktü.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig