Yüzü Olmayan Kahramanın DramıEdebiyat
Stephen Crane bu sefer bizi resmen vicdan azabının ve mahalle baskısının ortasına bırakmış. Bir uşak gidip patronunun çocuğunu yangından kurtarıyor ama o sırada yüzü gözü asitle dağılıp tanınmaz hale geliyor; hani biz büyük bir fedakarlık yapınca herkes alkışlar sanırız ya bu hikayede tam tersi oluyor resmen. Kasaba halkı adamı kahraman ilan etmek yerine ondan iğrenip canavar muamelesi yapmaya başlıyor ki sanırsın hepsi melek de bir tek bu adam kusurlu kalmış. Okurken o insanların iki yüzlülüğüne ve nankörlüğüne o kadar sinir oldum ki anlatamam.
Valla o doktorun adamı yaşatma çabasıyla kasabalının adamı kovma derdi arasındaki o çekişme tam bir psikolojik savaş örneği olmuş. Adamın bir yüzü yok diye onu insanlıktan çıkarmaları resmen toplumun ne kadar yüzeysel olduğunu tokat gibi çarpıyor suratımıza. Kitap aslında kimin gerçek canavar olduğunu sorgulatıyor ama bunu yaparken insanı iyice darlıyor bazen. Neyseki kitap çok uzun değil de o kasvetli ve acımasız atmosferin içinde daha fazla ruhumuz daralmadan sonuna gelebildik. Sonuçta iyilik yap denize at demişler ama bu kitapta denize atmak bile yetmemiş resmen adamı diri diri gömmüşler.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.