Puan vermedi·1694 syf.··
Beğendi
·2026 8. kitabı
·12 günde okudu
·Okunma: 28 Mart 2026 23:51
Bazı kitaplar okunmaz, yaşanır.
Sefiller benim için tam olarak böyleydi.
Sayfalar ilerledikçe sadece bir hikâye değil, insanlığın en şeffaf hâliyle yüzleştim. Yoksulluk, adalet, merhamet, aşk… Hepsi birbiriyle iç içe geçti. Ama en çok şunu gördüm: İnsan, şartların değil, vicdanının eseridir.
Jean Valjean bana iyiliğin sessiz ve gösterişsiz olabileceğini öğretti.
Fantine, çaresizliğin insanı nasıl tükettiğini…
Gavroche, küçücük bir bedende ne büyük bir yürek taşınabileceğini…
Éponine ise karşılıksız sevmenin ne demek olduğunu fısıldadı.
Bu kitap bana şunu bıraktı:
Dünya adil olmayabilir ama insan, adil olmaktan vazgeçmemeli.
Bitirdiğimde içimde bir boşluk değil, ağır ama anlamlı bir sessizlik kaldı.
Ve sanırım bazı hikâyeler gerçekten bitmez… sadece insanın içinde yaşamaya devam eder.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.