Ahh, ne kitaptı ama...Edebiyat
İçimizdeki Şeytan'ın ardından bitirdiğim Mai ve Siyah, beni kelimenin tam anlamıyla derin bir kederin içine sürükledi. Mai bir geceyle başlayıp siyah bir gecede son bulan ne hikayeydi ama...
Halit Ziya Uşaklıgil'in bu eseri, edebiyat tutkusu olanların asla sıkılmayacağı, her satırı ustalık kokan muazzam bir başyapıt. ️
Ahmet Cemil'in o "mai" hayallerinin simsiyah bir hüsranla bitmesi gerçekten çok dokunaklıydı. Hepimiz bir ümitle yaşarız ama bazen öyle anlar geliyor ki hayallerimizin heba oluşunu izlemekten başka çaremiz kalmıyor. Ahmet Cemil'in iç dünyası o kadar güzel anlatılmış ki; onunla beraber hayallere dalıp, arkadaşı ile nasıl "Mai ve Siyah" olduklarını iliklerinizde hissediyorsunuz.
Hele o kız kardeşinin ellerinin arasından kayıp gitmesi... O veda sahnesinde gözyaşlarımı tutamadım. Kitabı tamamen bitirip kapağını kapattığımda bile hala ağladığımı fark ettim. Ne edebi, ne derin bir eserdir bu...
Kesinlikle herkesin hayatında bir kez okunması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
·
47 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
