Selam. Bu ayın bir diğer okuduğum kitabı Şükrü Erbaş “Yaşıyoruz Sessizce” başlıklı şiirleri oldu.
Benim için kitabın iki özel anlamı var biri Sena Karaca nın doğum günü hediyesi olması bir diğeri de yazarın söyleyişisini dinledikten sonra kitabımı imzalatmamdı.
Şiirlerde öne çıkan temalar yalnızlıkla başa edememe, eşe vefa, özlem ve eşin ölümünü kabullenmede zorlu mücadele...
Kaybın acısı çöküvermişken, zamandan azade ram olunmuşken aşkın yek, yüce coşkunluğun dışa vurumu dizeler aracılığıyla sanki gizlediği yerden açığa yansıtılıyor.
Duygusal özlemin ağır bastığı ölümün keskin acısıyla da şiirlerin kendi içinde tamamen bütünleştiği armoni eşlik eder.
#kitapalıntıları
&Vefasızlık, Hatice
İnsanın büyük yalnızlığı
Küçük ölümü
Kendine verdiği bir eksilme cezası.
...
&...
Bilmek hiçbir yalnızlığa benzemiyor
Bir kuyu çanına dönüyor dünya
İnsan en çok yakınlarından ölüyor Hatice...
&...
Kadınım
Kaç kez gölgelendi yüzümüzde
Hayatın o büyük bağışı:
Acısını unutanın
Yıldız dolmuyor gecesine
Buydu bizim soylu yalnızlığımız.
&Eşiksiz evim, penceresiz odam
Sevdiğim ne varsa bir bir geliyor ardından
Ölüm beni sana hazırlıyor...
&...
Uzun sürmeyecek odaların soğukluğu
Bir gün yapraklarımız değecek birbirine
Sen o gün geleceksin evine
Ben o gün geleceğim evine...