Gerçekler gün gibi ortadayken, itirafçı varken, onlarca şahit varken “cebren olduğunu söyleyen” bir kadının asılma kararını sırf karısı onu aldatıyor diye aklında ki karısından öç almak için , cezalandırdım duygusu yaşamak için MELEK’i idam eden , kadın düşmanı, işin içinde bir kadın varsa suçludur algısı olan ve varsayımlarla -kocasını ve aşığını kandırmış- sadece onu suçlamaya odaklı ruh hastası bir YARGIÇ..
Herkesin göz yumduğu ve sessiz kaldığı bir olay.
Kurtarılamayan bir MELEK.
1970lerde yazılmış bu roman ve daha eskilerde yaşanmış bu olaydan günümüze değişmeyen, bir arpa yol almamış, kadınları aşağılama, ezme, cezalandırma, suçlu bulma eylemleri ve düşüncelerin günümüzde de hala aynı ölçüde devam etmesi toplum olarak unutmamamız gereken bir mevzudur kitapta bazı alıntıları buraya bırakmak istiyorum yabancılık çekmeden, bu kadar da olmaz demeden , göz ve kulak aşinalığıyla şaşırmadan okuyacağınız.
“Nedir bu karı milletinin ağlama illeti”
“Böyle bunlar ne yaptıklarını bilmezler”
“Kötü kadınlar ağlamayı unutuyor mu?”
“Cebrenmiş. Olabilir mi. Mefaret gibi kaç senelik hukukçu nasıl inanır buna aklım hala almıyor. Hiç insan nikahlı karısını zorla başkalarıyla..”
“Kadın hakim olur mu. Olmaz. İçi dışı pislik olmasa bile olmaz. Bir kere hepsi de zayıf karakterli”
“Avukatta olamazlat ayrıca. Hukuk fakültesine kız öğrenci almak kabahat. Üniversiteye gitmelerinin asıl sebebi koca bulmak zaten. Kuyruk sallarlar,Göz süzerler.”
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.