Bu kitap hakkında ne yazsam hep biraz eksik kalacak.. Ben çok az kitabı böyle bağrıma basarak okudum. İlk başlarda çok sarmayacak gibime gelmişti, “biter mi ya bu “ demiştim ilk başladığımda ve çok az az okuyordum. Sonra bitmesin istedim, bu kitap biterse boşluğa düşeceğimi anladım.. Kya bataklık kızım, her cümleyi seninle gurur duyarak ve Tate’e, Zıpzıp’a , Mabel’e hayran olarak okudum. Kitap , karakterler çok iyi işlenmişti. Her “15 dakika okuyup bırakıcam” dediğimde 1 saat geçmiş olarak buluyordum kendimi ve asla 1 saat gibi gelmiyordu.
Çook çok üzgünüm bu kitabı okumuş olduğum için. Çünkü bir daha ne zaman böyle bir bağ ile okuyacağım bir kitap daha bulurum bilmiyorum..
Serenad, Kardeşimin hikayesi, Nietzche Ağladığında , Leyla’nın evi ve Kya’nın şarkı söylediği yer benim için hep enlerde kalacak.