Kitap mı bitti, yoksa içimde bir şeyler mi sustu tam olarak ayırt edemiyorum. Bitirdikten sonra bir süre hiçbir şey yapmadan öylece kaldım. Sanki okuduklarım hala içimde devam ediyordu. “Gerçekten böyle miydi?” diye düşündüm ama bazı şeyler o kadar gerçekti ki inkar edecek yer bırakmıyordu. Öyle bir sondu ki… insanın içine sessizce yerleşiyor. Hem kabulleniş hem de tuhaf bir umut bırakıyor geride. Derin’e Doruk olabilmek… birinin hayatında gerçekten umut olabilmek belki de en çok burası dokundu bana. Çünkü bu sadece bir hikaye değildi, hissettirdiği şey çok daha derindi. Okurken durup düşündüğüm çok yer oldu. Bitmesini istemedim hatta. Çünkü bazı kitaplar vardır, bitince eksilirsin bu da onlardan biriydi. “Güzel” demek yetersiz kalır. Bu kitap kalbime dokundu.
Yüreğine sağlık.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.