Sait Faik ile Yavaşlayan ZamanEdebiyat
Semaver, Sait Faik Abasıyanık’in dünyasını yeniden keşfetmemi sağlayan, etkileyici bir eser oldu.
Bu kitapta en çok dikkatimi çeken şey, aslında her gün etrafımızda olup da fark etmeden geçtiğimiz ayrıntıların, Sait Faik’in kaleminde bambaşka bir anlam kazanması oldu. Onu okurken zamanın akışı değişiyor; sanki hayat yavaşlıyor, anın içinde kalıyoruz. Hikâyelerin içindeyken parçalanmış gibi hissediyoruz, ama kitabı kapattığımız anda gerçek dünyanın hızına yeniden kapılıyoruz.
Kitapta yer alan her hikâye kendi içinde ayrı bir derinlik taşıyor. Özellikle nesnelerin ve sıradan insanların adeta canlanması, onlara bir ruh verilmesi çok etkileyici. Sait Faik, okuyucuya sadece bir olay anlatmıyor; bir duyguyu, bir anı, bir hissi yaşatıyor. Bu yönüyle klasik hikâye anlatımının dışına çıkarak daha çok bir “yaşantı” sunuyor.
Elbette diğerlerine göre daha fazla öne çıkan hikâyeler de var, ancak kitabın genelinde hissedilen o insan ve doğa sevgisi tüm metinlere yayılmış durumda.
Kitabın sonunda yer alan Haldun Taner’in şu sözleri, aslında Sait Faik’i en doğru şekilde anlatıyor:
“Sait Faik, bir konuyu değil, yaşamın bir parçasını işliyordu. Bir tez savunmuyor, bir yaşantıyı yansıtıyordu.
İnsan sevgisi dolu, doğa sevgisi dolu bir yüreği vardı.
Neye baksa bu sevgi ile ısınıyor, ışıklanıyordu.
Biz ancak o el attıktan sonradır ki, en önemsiz görünen insanların ve şeylerin zevkine eriştik.”
Semaver, yalnızca bir hikâye kitabı değil; bakmayı unuttuğumuz şeyleri yeniden görmemizi sağlayan, sade ama derin bir eser. Sait Faik’i daha iyi anlamak isteyenler için güçlü bir okuma deneyimi sunuyor.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.