Kitaplıkta okumadığım kitaplara göz atarken Fatih Duman'a gözüm çarptı ve bir baktım kitap bitmiş. Bir oturuşta bitti yani. Kalemini seviyorum, zevk alıyorum okurken. Okuyucusunu olay örgüsünün içerisinde bir taburede oturtabiliyor.
Kitapta en etkilendiğim kısım önceki kitap 152.gün adlı kitabın sonunun bu kitabın sonuyla birleştirmesiydi. Unutmamışım, zaten yarım kalan şeyler kolay unutulmaz. Üzülmüştüm onun öyle bitmesine ama şimdi yüzümde tebessümle bitirdim.
Zaman gerekmiş, beklemek gerekmiş ve değmiş.
Kitabın konusu sarsıcıydı.
Çöplerden değerli eşyaları ve malzemeleri toplayan kişilerden birinin nasıl o hale geldiği birinci ağızdan anlatılmış.
3 dükkanı olan zengin bir bey olan salih'in depremden sonra ölen annesinin üzerindeki hırkasını bulabilmek için çöpleri gezmesiyle başlayan ve bulamadığı için artık o işi yapar hale gelen hiç kimsesi olmayan birine dönüşmesinin hikayesi..
Kısa öz etkileyici.
Ne oldum değil..
Ne olacağız?
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.