Çocukluğum
Sokaklar bizimdi o günler, Şimdi ise kan kokar yollar… Düşerdik, ama hatıralar toplardık, O zaman acıdan ağlardık, Şimdi hasretten akıyor gözyaşlarımız. Yaz kış bilmezdik, Ne güneş durdururdu bizi, ne yağmur. Bir topun peşinde koşmak vardı hayatımızda, Ve bir anne çağırsı Hakemden daha kararlı, daha ısrarlı. Oyuncakların yerini Suskunluk doldurdu şimdi içimizde. Gülüşlerimiz yarım kaldı, Düştüğüm o çamurda Hâlâ bekler mi saf hâlim? Yorgun… ama mutlu… Susuzluk, eve hapseden bir tuzaktı, Çıkışı yoktu bazen. Bir şoföre her şeyimi verirdim, Beni beş dakika götürseydi Çocukluğuma… Kendim olduğum O saf zamana… Gözyaşlarım engelliyor, Çocukluğunuzla bitirin bu şiiri. y 〃 🪽
Şiir
··
261 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.