Sokaklar bizimdi o günler,Şimdi ise kan kokar yollar…Düşerdik, ama hatıralar toplardık,O zaman acıdan ağlardık,Şimdi hasretten akıyor gözyaşlarımız.Yaz kış bilmezdik,Ne güneş durdururdu bizi, ne yağmur.Bir topun peşinde koşmak vardıhayatımızda,Ve bir anne çağırsıHakemden daha kararlı, daha ısrarlı.Oyuncakların yeriniSuskunluk doldurdu şimdi içimizde.Gülüşlerimiz yarım kaldı,Düştüğüm o çamurdaHâlâ bekler mi saf hâlim?Yorgun… ama mutlu…Susuzluk, eve hapseden bir tuzaktı,Çıkışı yoktu bazen.Bir şoföre her şeyimi verirdim,Beni beş dakika götürseydiÇocukluğuma…Kendim olduğumO saf zamana…Gözyaşlarım engelliyor,Çocukluğunuzla bitirin bu şiiri.y 〃 🪽