Puan vermedi·1062 syf.··
Beğendi
·2026 15. kitabı
·20 günde okudu
·Okunma: 31 Mart 2026 21:56
Kitap okumanın yolculuğa çıkmakla paralel olduğunu düşünerek başlamak istiyorum söze. Başlarken heyecanla, sona erdiğinde hüzünle biten bir yolculuk. Anna Karenina, bir kere tek bir hikayenin, konunun, duygunun ya da toplumun tek bir kesimini anlatan bir kitap değil. Birçok yönden toplumun o dönem Rusya'sında her kesimini göz önünde inceleyen bir başyapıt. Kitaba ismini veren kısmı, yani Anna Arkedyevna'nın başlangıcının ihtişamı ve bitişinin yakıcılığını eminim kalpten okuyan herkes hissetmiştir. Heyecanın her yaşta güzel olduğu ama bunun akıl çerçevesinde ancak mutluluk getireceğini belki de çok iyi anlatan bir eser. Anna'nın seçimleri, hüzünleri, mutlulukları ve daha birçok duygusu hep üst perdeden işlendi ve nasıl hikayeye üst perdeden ihtişamla girdiyse bir o kadar hızlı bir ölüm yaşadı. Bu hız tamamen, düşüncesel ve duygusal yönden bir hızdı. Seçimlerimizin mutluluğunu nasıl ki çevremizle yaşayabiliyorsak sonuçlarını hep kendimiz üstlenmek zorunda kalırız. Anna seçimleriyle mutlu olmaktan daha çok bence mutsuz oldu ve daha huzurlu en azından trajik olmayacak bir hayatı sırf heyecanları ve aşkı yüzünden elinin tersiyle itti. Bazen insanın hayatında elinin tersiyle itemeyeceği durumlar olur ve bunun karşılığında aşk ve mutluluk dahi vaadedilse bir anlamı olmaz. Anna Karenina'yı okumak da biraz bunları düşünmek, ben ne yapardım sorusunu hayal etmek ve o yolculuğa çıkmak gibi bir şey. Ayrıca Levin'in yolculuğunu tamamlaması beni kitap sonu bakımından çok tatmin etti. Çünkü belki de kitapta en sevdiğim ve mutlu olmasını en çok istediğim çift Kiti ve Levin'di. Düşündüren, kendi duygularını sorgulatan ve karakterlerin yerinde olup çoğunu başka türlü yaşamanın da var olabileceğini bas bas bağırtabilecek kadar akıcı bir kitaptı. Severek ve beğenerek okudum.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.