Senin esmer derinliğin şehir olsaydı, dünya şiire doyardı. Gözlerin kendin olsaydı, herkesin gözleri kendi olsaydı… O zaman… Her bakışta… İnsan kaybettiği bir şey bulmuş gibi sarsılır dururdu. Ve mutluluk çıldırtırdı insanı. Ne zaman? İnsan gözlerindeki yoğunluğu akıtmasınını bilmeseydi. (Bu bölüm bir serenattır ve sen = bilinmeyen. Cümleler de anlamsızdır, kelime kelime yazılmıştır.)