Attila Şenkon ile "Telef" adlı romanı ile tanışmış oldum. Tavsiye üzerine faydalı bir tavsiye oldu.
Kitap malum takımın lisesinin önünde toplanan Cumartesi Annelerinin ağıtlarından ilhamla yazılmış altı masaldan oluşuyor. Her masal, kaybolan gençlerin ardından yakılan bir ağıt niteliğinde.
Her hikaye ayrı bir acı, ayrı bir anne dramı. Bir anneye hayatında yaşatılabilecek daha kötü bişey olabilir mi bilemiyorum.
"Kemiklerine bile razıyız kayıplarımızın" Bu kadar kısa bir cümle o kadar çok şeyi barındırıyor ki içinde, her ne kadar ateş düştüğü yeri yaksa da annelere yaşatılanlar her bir insanın içine içine oturacaktır, oturmalıdırda, insanız dimi.
Diğer kitaplarını şuan bilmiyorum ama bu kitaptaki anlatım şiir gibi, değişik bir anlatım ve değişik bir kalem diyelim hüzünlü bir okuma ama okunması gereken bir eser.
Analar ağlamasın....
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.