Reis: Gladio'nun Türk Tetikçisi, Türkiye’nin karanlık bir dönemine ışık tutarken, okuru net cevaplardan çok rahatsız edici sorularla baş başa bırakıyor. Soner Yalçın, gazetecilik ile yorum arasında gidip gelen anlatımıyla yalnızca bir hayat hikâyesi sunmuyor; devlet, güç ve suç arasındaki bulanık sınırları görünür kılıyor.
Kitabın merkezindeki Abdullah Çatlı figürü, klasik iyi-kötü ayrımını bozan bir örnek olarak karşımıza çıkıyor. Devlet adına yapılan eylemler ile kişisel çıkarların iç içe geçtiği bu portre, okura şu soruyu sorduruyor: Bir insan nerede “görevli” olmaktan çıkar, kendi karanlığının temsilcisine dönüşür?
Eserin en güçlü yanı, kesin hükümler vermekten kaçınması ve gri alanları olduğu gibi bırakması. Ancak bu durum aynı zamanda kitabın en rahatsız edici tarafı; çünkü okur, anlatılanların bir kısmının hiçbir zaman tam olarak aydınlanmayacağını hissediyor.
Sonuç olarak kitap, bir biyografiden çok bir “sistem sorgulaması”dır. Okuyucuya sunduğu şey cevaplar değil, şudur:
Devlet, güç ve birey arasındaki ilişki, çoğu zaman göründüğünden çok daha karmaşık ve tehlikelidir.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.