Aşkın Ardındaki GerçekPsikoloji
Sevme Sanatı, 2022 yılında okuduğum ve sevgi kavramına bakış açımı ciddi anlamda sorgulatan kitaplardan biri oldu. Okurken kendime şu soruyu defalarca sordum:
Gerçekten seviyor muyum, yoksa sadece sevilmek mi istiyorum?
Erich Fromm kitabın en başında aslında oldukça sert bir tespit yapıyor:
İnsanların büyük bir kısmı sevmeyi değil, sevilmeyi önemsiyor.
Bu düşünce ilk anda rahatsız edici geliyor. Ama üzerine düşündükçe, günlük hayattaki birçok ilişkinin bu zeminde kurulduğunu fark ettim. İnsanlar sevmekten çok, “nasıl daha sevilebilir olurum?” sorusunun peşinde.
Fromm’un dikkat çektiği bir diğer nokta ise sevmenin kolay, doğru kişiyi bulmanın zor olduğu yanılgısı. Oysa modern dünyada sevgi bile bir tür “seçim nesnesine” dönüşmüş durumda. Tıpkı bir şey satın alır gibi, en uygun olanı bulmaya çalışıyoruz. Bu da sevgiyi derinlikten uzaklaştırıyor.
Kitapta beni en çok etkileyen ayrımlardan biri ise şu oldu:
Olgunlaşmamış sevgi: “Seni, sana ihtiyacım olduğu için seviyorum.”
Olgun sevgi: “Seni sevdiğim için sana ihtiyacım var.”
Bu iki cümle, aslında kitabın özeti gibi. Çünkü Fromm’a göre gerçek sevgi bağımlılık değil; aksine insanı özgürleştiren bir şey.
Ama şunu açıkça söylemeliyim:
Bu kitabı okurken her noktada Fromm’la aynı fikirde değildim.
Yer yer ona kızdım, bazı düşüncelerine katılmadım, kendi içimde onunla tartıştım. Ama tam da bu yüzden kitap benim için değerliydi. Çünkü sadece “okunup geçilen” bir metin değil, insanı aktif olarak düşünmeye zorlayan bir eser.
Bazı cümleleri tekrar tekrar okuyup gülümsediğim oldu, bazı yerlerde ise ciddi anlamda itiraz ettim. Özellikle feminizmle ilgili yaptığı kısa ama tartışmalı yorum, aklımda kalan bölümlerden biri oldu.
Kitabı bitirdiğimde söylediğim ilk şey ise şuydu:
“Ben bu kitabı evleneceğim adama okutacağım.”
(Hatta okuttum da.)
Çünkü sevgi dediğimiz şey, çoğu zaman düşündüğümüz kadar saf ve kendiliğinden değil. İçinde beklentiler, korkular ve öğrenilmiş kalıplar var. Fromm bu karmaşayı oldukça sade ama derin bir şekilde ele alıyor.
Genel olarak kitap bana şunu düşündürdü:
Sevgi, sadece hissedilen bir duygu değil; öğrenilmesi, emek verilmesi ve geliştirilmesi gereken bir beceri.
Ve belki de en çarpıcı gerçek şu:
Aşk, büyük umutlarla başlayıp hayal kırıklığıyla biten bir “yatırım” gibi hissediyorsa, orada sevgi değil beklenti vardır.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.