O vakit, sevdiği kadına karşı, içinde düşmanlığa benzer bir hissin uyandığını seziyordu.
Neşet Sabit, bu gibi buhran saatlerini, ancak, hummalı bir çalışma içinde geçiştirebilirdi. Bazılarının morfinde, bazılarının kumar ve içkide teselli arayışları gibi o da işte, yalnız işte kendini unutabiliyordu.
Zaten, boş vakitlerin, tembelliğin, avareliğin mahsulü olan bu türlü ruh ihtilâçlarına, bu yeni muhitte, bu şartlar altında hemen hiç de devam imkânı kalmamıştı. Herkes ve hassaten Neşet Sabit o derece umumiyet içinde, umumi kaygılar, umumi arzular, umumi ihtiyaçlar, umumi kederler, umumi neşeler içinde yanmaya alışmıştı ki, kendisiyle, kendi şahsıyla uzun uzadıya meşgul olmakta, kendi kendini dinlemekte, kendi kendini tahlil etmekte akla uygun bir mana bulamaz olmuştu.
Ankara 
Yakup Kadri Karaosmanoğlu
Ankara Yakup Kadri Karaosmanoğlu·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.