Kitabı yazar 15 senede tamamladığını söylüyor ve iki çocuk karakteri gözüyle okuyoruz. İlk başta Melek ile başlıyoruz ilkokuldan ortaokul çağına kadar anlatıyor. Aslında herkesin övdüğü 70'lerin içinde dışarda oyun oynayan kız çocuklarının nasıl taciz edildiği gerek bakkal gerek dükkan gerek arkadaşının abisi gerek kendi kuzeni gerek öz dedesi ama bunların hiçbirini birine anlatamanın çaresizliği... Yazara burada çok kızılmış okuduğum incelemelerde neden sessiz kalıyorlar vs ama bence o zamanlar da günümüz gibi malesef sapık doluymuş ve çocuklar hep sessiz kalmış. Hatta herkes eskiye özenir ne oldu bizim ülkeye denir. Ben asla değiştiğimizi düşünmüyorum. Hatta belki de kameralarla bu taciz meselesinin bir tık azaldığını (şimdi diyenler olur aa her gün haberlerde neler duyuyoruz işte bundan bahsediyorum artık duyabiliyoruz önceden bence bu muhabbetler daha çoktu şimdi direkt çocuklar anlatabiliyor susmuyor duyabiliyoruz) ya da şuanki çocukları sokağa çıkarıp hadi akşam namazında gel desek bile kentsel dönüşüm oldu nasıl çıksınlar site çocukları bunlar artık gibi de düşünmeyin hadi diyelim çıkabilme imkanları var ama emin olun sokakta oynayan son nesil 90 lar nesli olarak özellikle kız çocuklarının yani şuanki Y kuşağı annelerinin çocuklarını değil dışarıya gözetimsiz çıkartmayı komşulara bile 5 dk bırakamamasının sebebi günümüzde komşuluğun ölmesi değil sokaktan, komşuluktan ne geldiğini bilerek büyümektir. Yani Y kuşağı anneler komşuluğu bıraktı akrabalığı bıraktı demesindeki en büyük meselenin taciz olduğunu ilk defa bir kitapta bu kadar iyi görüyorum. Evet kitap günümüze hiç gelemiyor kitap bunu da bu şekilde anlatmıyor 1970lerde başlayıp 1993 yılında Turgun Özal'ın ölümüyle bitiyor ama bu yorumu çıkartabilelim diye yazıldı bence bu kitap. İlk defa bir yazar 70leri 90ları övmüyor. Sokakta çocukların oyun oynamasına nostalji ahh ne güzel günlerdi diye dedirterek yazdırmıyor aksine kız çocukları için ne kadar taciz dolu bir yer olduğundan bahsediyor...
Mesela diğer incelemelerde şunu da çok gördüm diğer kitaplar gibi karakter gelişimi olmadan kitap bitiyor şeklinde ben ilk etapta katıldıysam da yazarın youtubedaki söyleşilerini dinleyince şunu farkettim aslında bize ne mesaj verdi ben 5 sene sonra bu kitabı görünce aklıma ne gelecek bu önemli Melek işte tacize uğramış sonra ne olmuş anlatmamış ki değil mesele hatta söyleşisinde de normalde Melek'ten İnci'ye geçmeden önce bir yer yazıldığını ama sonrasında çıkardığından bahsetti dediğim gibi mesele gerçekten dedesi öldü mü kaldı mı değil. Çünkü zaman atlamasıyla kitap sonrasında İnci'yi yani Melek'in kızının gözünden anlatmaya başlıyor. Melek ne ara evlenmiş nasıl evlenmiş bunu sadece bir yerde kaçarak evlendiğini o evden kurtulmak için evlendiğini duyuyoruz ama Melek'in nasıl bir anne olduğunu neden bu şekilde anne olduğunu çok iyi biliyoruz. Ahh o gudubet kocası olmasaydı... Kitabı neden sonuç şeklinde okumak isterseniz sizi tatmin etmez ama neden okumanız gerektiğini anlattığımı düşünüyorum. 
Seray Şahiner
Seray Şahiner
·
26 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Gülden
Gönderi Sahibi
Bir de bazı yorumlarda sırf Alevi muhabbeti yapmak için karakter yaratılmış yazanlar var birincisi bu roman sırf bir muhabbet için karakter yazılabilir 😂. İkincisi ben mesela karadeniz bölgesinde doğdum büyüdüm okudum dolayısıyla alevileri bilmem bu yaşıma geldim hala bilmem etrafımda yoklar tek tük iş arkadaşı olarak başka illerde denk geldim o da gidip bana çocukluğunu anlatacak düzeyde değil ama alevi çocuklarının 70-90lar dünyasına inmesini zevkle okudum hmm demekki onlarda böyle şeyler yaşamış dedim. Artık bir salsak mı ya? Rus edebiyatında mı okuycaz bunları bir salın 🤣🤣