Bu kadın, onun ruhunun ekmeği ve tuzu idi.
Bir dakika, onsuz yaşayabileceğini hatırından geçirmemişti. Gerçi, gözlerinin Selma’dan başka kadınlar veya genç kızlar üstüne durakladığı, başka kadınlara, başka kızlara karşı candan bir arzu duyduğu anlar oluyordu. Fakat, Selma Hanım’dan vazgeçip başka bir kadına bağlanmak, ona, aklın almayacağı bir katastrofu ifade ediyordu. Bu on yıllık bağı çözüp, yeni bir gönül savaşına atılmak, bu güzel ve özlü geçmişi unutmak ona ölmek gibi bir şey geliyordu. Ankara Yakup Kadri Karaosmanoğlu
İnsan ve Duygular
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.