Georgi Gospodinov’un Doğal Roman’ını bitirdiğimde, okuduğum hiçbir kitaba benzemediğini fark ettim. Alıştığımız anlamda bir başlangıcı, ortası ve sonu olan bir roman değil. Daha doğrusu, sayısız başlangıcı var ama insan bir türlü kesin bir sona ulaştığını hissedemiyor. Kitap bitiyor ama anlatı sanki devam ediyormuş gibi kalıyor. Roman, olay anlatmaktan çok düşüncelerin, ayrıntıların ve gündelik hayatın en sıradan görünen anlarının peşine düşüyor. Yazar, çoğu zaman görmezden geldiğimiz şeyleri (sinekleri, tuvaletleri, rahatsız edici ayrıntıları) şaşırtıcı bir doğallıkla anlatıyor. Normalde üzerinde durmayacağımız bu detaylar, metnin içinde tuhaf bir şekilde anlam kazanıyor.
Doğal Roman, klasik bir hikâye arayanlar için zorlayıcı olabilir ama farklı bir okuma deneyimi yaşamak isteyenler için oldukça özgün.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.