Yazar:
Georgi Gospodinov
Çevirmen:
Hasine Şen Karadeniz
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Şubat 2018
İlk Yayın Tarihi:
2 Şubat 2010
Yayınevi:
Metis Yayıncılık
Orijinal Adı:
Естествен Pоман
ISBN:
9786053161196
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kara sinekler bu yazarı tanısa onunla gurur duyardı.
Doğal, çok doğal.
Umumi tuvaletler kadar...
An işler adamı, adam ve kafası ayrı kaldırımlarda
Tasmalı.
Kendiliğini azat edecek.
Sancılı mıdır tüm özgürlük doğumları?
Düzden gelemediyse heyhat!
Oku!
Daha önce Zaman Sığınağı metniyle tanıştığım Georgi Gospodinov ile bu kez Doğal Roman’da buluştuk. Kabul etmek lazım ki son derece ilginç bir buluşma idi. Zira yazarın şahsına münhasır bir kalemi var. Okuduğum hiçbir metne benzemeyen, edebiyatı şekilden şekile sokan bir yazar kendisi.
Kitabın içeriğinden bahsetmek oldukça zor. Ana hikaye karakterin boşanma sürecini konu alıyor. Fakat bunu da derli toplu anlatarak yapmıyor. Zamanda bir ileri bir geri gidip aklına gelen ayrıntılarla süsleyerek anlatıyor yazar. Düz bir zaman akışında ilerlemeyen döngüsel bir kurguya sahip metin. Kitabın sonuna geldiğinizde aslında başlangıcına da ulaşıyorsunuz.
Yazar ana hikayeyi anlatırken pek çok farklı ve bağımsız hikaye de anlatıyor. Tuvalet, sinek ve Salinger bu yan hikayelerin en çok tekrar edilenleri. Bağımsız konular gibi görünse de yazar ana hikayeye yediriyor ve kurmaca içinde kurmaca okuyoruz bizler de. Yazar bu tarzını da Doğal Roman olarak açıklıyor. Metnin herkese hitap ettiğini düşünmüyorum. Farklı metinler okumayı seven okurlar kitaba şans vermeliler.
Son olarak okuma deneyimimizde bazı yazarlar bir adım öne çıkabiliyorlar. Benim için Gospodinov bu yazarlardan biri. Üretmeye devam ettikçe takipçisi olacağım değerli bir kalem.
Herkese merhaba
Bahçıvan ve Ölüm ile tanıdığım Gospodinov’un bu kez beni bambaşka bir yerden yakalayan kitabı Doğal Roman ile geldim.
Roman, ana karakterin sancılı bir boşanma sürecini merkezine alıyor; ancak bunu doğrusal bir hikâye anlatımıyla değil, parçalı, zamansız ve bilinç akışına yaklaşan bir kurgu eşliğinde yapıyor. Anlatı, yalnızca bir ayrılığın değil, zihnin çözülüşünün de izini sürüyor. Bu süreçte yazar, çoğu zaman fark etmediğimiz ya da görmezden geldiğimiz canlılara, mekânlara ve detaylara yöneliyor: sinekler, umumi tuvaletler, geçip gittiğimiz sıradan alanlar…
Özellikle sinekler üzerine sayfalarca yazması ilk bakışta tuhaf gelse de, Gospodinov’un dili öylesine güçlü ve doğal ki bir süre sonra kendinizi bu ayrıntıların içinde, hatta onların zihinsel derinliğinde buluyorsunuz. Okur, alışıldık anlam arayışından kopup metnin ritmine teslim oluyor.
Ana karakterin akılcı, düzenli dünyasının yavaş yavaş dağılması; mantığın yerini kırılganlığa ve içsel karmaşaya bırakması son derece incelikli bir şekilde işlenmiş. Roman ilerledikçe, anlatılanın yalnızca bir boşanma hikâyesi değil, insan zihninin dağınık doğasına dair bir sorgulama olduğu hissi güçleniyor.
Kitap hakkında daha fazlasını söylemek zor; çünkü Doğal Roman, açıklanmaktan çok hissedilmek isteyen bir metin.
Eğer klasik anlatıların dışında, deneysel ve edebi bir kurgu arıyorsanız, bu kitap kesinlikle tavsiyemdir
ilk kitaba göre çok iddialı bir kitap!·152 syf.·1000Kitap
7/10
2026 24. kitabı
Kitabın başlarında anlatımın nereye varmak istediğini anlayamadım ve içerisindeki dağınıklık okuma heyecanımı düşürmüştü. Fakat okumaya devam ettikçe ve kitap sonlara yaklaştıkça aslında yazarın bir yere varmaktan çok varış sürecini, yolu anlatmak istediğini fark ettim.
Ana hattıyla boşanmanın sebep olduğu kriz anlatılsa da bunu tek bir yerden yapmıyor. Bazen kimlik bunalımını, yalnızlığı, hüznü, geçmişe duyulan nostaljiyi veriyor bazen ise tuvalet tarihini, sinekleri, armalardaki sembolleri veriyor. Georgi Gospodinov’da sevdiğim bir tarz var o da kalemindeki mizah. Bazı bölümlerin son cümlesine geldiğinizde sizi anlatılan bir şeyin acıttığını hissediyorsunuz ama kara mizah işin içinde olunca anlayamıyorsunuz da.
Kaçınılmaz sona biraz daha geç ulaşmak için her bölümde kaldığı yere tekrar geri dönüyor. Bunu 
Bahçıvan ve Ölüm’ü okurken de hissetmiştim. Bir son var fakat ona ulaşmak onu kabullenmek acı vereceği için son yerine yoldaki gözüne çarpan, aklına gelen şeylerden bahsediyor, serbest çağrışım yapar gibi.
Böylece klasik anlatıyı yıkan bir anlatıyı okuyoruz. Bir romandan ziyade bir anti-roman diyoruz. Giriş gelişme sonuçtan ziyade süreç.
Sonunu bildiğimiz hikayeleri rahatlatıcı buluruz. Ön görebilmek bize bir güvenlik duygusu verir. Çünkü belirsizlik yoktur hikâyede. Bu da hikaye yazmaya neden ihtiyaç duyuyoruzun cevaplarından biridir aslında. Sonunu bilerek o yaşantı parçasından haberdar olmak isteriz. Ama burda, yazarın zihni nereye gidiyorsa beni de oraya götürmesini sevdim. Hazırlıksız ve filtresiz gibi hissettirdi. Doğaldı.
Postmodern bir kitap olduğu söylenebilir ve bana yazar, postmodern insanın bu kitap gibi karmaşık ve dağınık olduğunu söyleyerek eleştirmiş gibi geldi biraz da.
Bazı cümlelerinde böyle bir kitap olduğunun sinyalini vermiş aslında; her yerde, her şey
Georgi Gospodinov’da sevdiğim bir tarz var o da kalemindeki mizah. Bazı bölümlerin son cümlesine geldiğinizde sizi anlatılan bir şeyin acıttığını hissediyorsunuz ama kara mizah işin içinde olunca anlayamıyorsunuz da.
Kaçınılmaz sona biraz daha geç ulaşmak için her bölümde kaldığı yere tekrar geri dönüyor. Bunu Bahçıvan ve Ölüm’ü okurken de hissetmiştim. Bir son var fakat ona ulaşmak onu kabullenmek acı vereceği için son yerine yoldaki gözüne çarpan, aklına gelen şeylerden bahsediyor, serbest çağrışım yapar gibi.
Böylece klasik anlatıyı yıkan bir anlatıyı okuyoruz. Bir romandan ziyade bir anti-roman diyoruz. Giriş gelişme sonuçtan ziyade süreç.
Sonunu bildiğimiz hikayeleri rahatlatıcı buluruz. Ön görebilmek bize bir güvenlik duygusu verir. Çünkü belirsizlik yoktur hikâyede. Bu da hikaye yazmaya neden ihtiyaç duyuyoruzun cevaplarından biridir aslında. Sonunu bilerek o yaşantı parçasından haberdar olmak isteriz. Ama burda, yazarın zihni nereye gidiyorsa beni de oraya götürmesini sevdim. Hazırlıksız ve filtresiz gibi hissettirdi. Doğaldı.
Postmodern bir kitap olduğu söylenebilir ve bana yazar, postmodern insanın bu kitap gibi karmaşık ve dağınık olduğunu söyleyerek eleştirmiş gibi geldi biraz da.
Bazı cümlelerinde böyle bir kitap olduğunun sinyalini vermiş aslında; her yerde, her şey
Kitabımızın karakteri yazarımız. Eşiyle boşanma süreci ve sonrası hakkında o bunalım sürecini anlatıyor kitapta. Eşi hamile ama bebeğin babası o değil. Buna rağmen bir süre daha aynı evi paylaşmaya devam ediyorlar çünkü o bunalım haliyle hiçbir şey yapmak istemiyor. Sadece oturmak, kucağında bir kediyle sallanan sandelyede oturmak. Ve kendini o sandalye ve kediyle bir evsiz olarak hayal etmek. Böyle bir kitap mı yazsam acaba diye düşünüyor; karakterinin kendisi olduğu. Ama doğal bir roman olmasına da karar veriyor aynı zamanda. Mesela tuvalet ve sinekler hakkında kimse ayrıntılı düşünmedi. Filmlerde ve kitaplarda da geçmedi. Ama bunlar hayatın doğal akışı ve gereksinimi olan şeyler. Evet böyle yapmalı o doğal bir roman yazmaıydı…
Kitap gerçekten çok akıcı, bir o kadar da çarpıcıydı elimden bırakmak istemedim.
Bence herkes Doğal Roman ile tanışmalı.
Her son başlangıç - Değer yargıları1000Kitap
Eserin giriş bölümü merak uyandıran etkili bir hikaye ile başlar. Önce eşi sonrasında kendisinin pencereden plakları tek tek fırlatılmasıyla güvercin başları kesilir ve kedileri koşar, ardından Gospodinov uyanır ve bunun rüya olduğunu anlar. Gospodinov’un eşiyle kurduğu bağ ve ayrılık sürecindeki hisleri ifade edilir. Derin bir sesizlik, durağanlık ve kabul ediş var. Her durumun yeni bir başlangıç olduğu vurgulanır. Her bir bölümde sanat, tarih, bilim, edebiyat vb. konularda yorumlar ve değerlendirmeler yazılıdır. Bu bilgilerin anlaşılabilmesi için sıklıkla Google araştırılması gerekiyor. Tabi bazı bölümlerde entelektüel birikim gerektirdiğinden açıklamaları okumak yeterli olmuyor. Genel anlamda dikkate değer bulmadığımız tuvalet ve onun yaşamımızdaki yeri, tarihçesi, mucidi, ortak kullanımda duvar yazıları; sinekler, gözleri, kanatları ve onların insanın yaşam döngüsündeki ilintisi; bitkilerin sınıflandırılması vb. pek çok farklı konu eserde yer almakta. Kitabın sonu başlangıçtaki boşanma konusuyla biter. Eser klasik romanlardaki yapıdan farklı, bu nedenle yazar doğal roman olarak adlandırıyor.
5/10
2026 7. kitabı
Georgi Gospodinov - Doğal Roman
Kitabı bitirdim ama sevemedim. Deneysel bir anlatımı var; bölük pörçük, dağınık ve bilinçli olarak akışı bozuyor. Bunu bazı okurlar sevebilir ama bana göre hikaye ile bağ kurmayı zorlaştırıyor. Anlatmak istediği şeyler ilginç olsa da okurken keyif alamadım. Daha çok fikir olarak iyi, okuması zor bir kitap gibi geldi. Benimle örtüşmedi.
“Çocukluğumuzda sevildiğimiz kadar asla sevilmeyeceğiz.”
“Babalar basit şeylerle ilgilenir, yürümeye ne zaman başladığın gibi şeylerle. Hiç kimse ne zaman düşünmeye başladığını sormuyor.”
Bulgar yazar Georgı Gospodınov ile tanışma kitabım,onun da yazdığı ilk romanla oldu.1999 yılında yayınlanan Doğal Roman,yirmi üç dile çevrilmiş.Gospodınov bu eserinde sadece başlangıclardan oluşan bir roman yazmak istediğinden bahsetmiş.Yeni bir dil ve içerik keşfetme çabasıyla bir yolculuğa çıkmış,bir ileri bir geri saran zaman dilimiyle anlatılan,birbirini takip etmeyen bölümlerden oluşan bu eser çıkmış ortaya.Her bölümde ayrı bir başlangıç var ve bu başlangıçlarda farklı dallara ayrılıp,parçalardan bütüne ulaşmayı hedeflemiş Gospodınov.
Kitap az sayfalı olmakla birlikte düşündüğünüz kadar rahat okunmuyor,geçişler şaşırtıyor okuyucuyu.
Bir boşanma hikayesiyle başlıyor kurgu,kahramanımız dış dünyadan uzaklaşırken onun iç dünyasına yolculuk yapıyoruz bizlerde.Paragraflarda içsel benliğin dış dünyayla uzlaşmasına,uyum sağlama çabasına şahit oluyoruz.
Doğal Roman beni fazla içine çekmedi ama Zaman Sığınağı ve Hüznün Fiziği adlı eserleri için fazlasıyla umutluyum.Kitapla ve sevgiyle kalınız.
“Çocukluğumuzda sevildiğimiz kadar asla sevilmeyeceğiz. Bu nedenle de çocukluk zalim bir dönemdir. Zalimliği gelecekte gizlidir. Bir süre sonra bu sevgi nereye kayboluyor? Neden sonra, hayatımız boyunca, insanların bizi çocukluğumuzda olduğu gibi, nedensiz, sırf varolduğumuz gerçeğinden dolayı sevmelerini bekleriz?“
Doğal Roman’da böyle sayısız müthiş tespit var, beni en çok bu vurdu nedense.
Varoluşumuzun nedenini mi unutuyoruz büyüdükçe? nasıl böylesi kötüleşiyor, hırslanıyor ve nefret saçar hale geliyoruz.
Yine çok sevdim, yine elimden bırakamadım Gospodinov’un bu güzel romanını. Eşiyle boşanma sürecine giren bir erkeğin sancılarını okuyoruz kitap boyunca, bu kez bizi zihninin labirentine davet ediyor yazar. Onunla birlikte bazen tuvaletleri, bazen sinekleri, bazen de ağrıları sorguluyoruz. Kedilerle ilgili tespitlerinin olduğu bölümü ayrıca çok sevdim. Okurken sizi hem gülümseten, hem düşündüren, hem de hüzünlendiren bir metin bu, tam adı gibi doğal ve akışa bırakılmış.
@gaustin4 #doğalroman #bulgaredebiyatı #roman #2026okuduklarimsedus
Yazarın kitaplarını çabucak topladım.İstanbul'a geldiğinde bir söyleşi yapılmış.Sadece bir kesit izledim internetten.Sorulara cevap verişi ve insanlara hitabı,ne konuşuldu konuyu bile hatırlamıyorum.Ama o kadar hoş ki üslubu,muzip,kitaplarını topladım hızla.Hüznün Fiziği ve Zaman Sığınağı elimde var.Bahçıvan ve Ölüm kitabı da yolda.Doğal Roman ile başladım ben.İlginç bir arka kapak yazısı ve ilginç bir ön kapak resmi.
Yazarımız eşi ile boşanma aşamasında.Açılışta bir rüya karşılıyor bizi.Kurguda bu boşanmayı önemsiz bir ayrıntı gibi ara ara okuyoruz.Cam önündeki ölü sinekler,tuvalet,başka romanlarda lafı olmayan detaylar o boşanma mevzusundan daha ehemmiyetli anlatılıyor.Dramatizasyon yok.Yazarın kabul etmişliği sanırım beni çeken.Hayatında sarsıcı bir dönüm noktası var,uçuşan sinekler kadar değerli değil miydi?Belki de değildi.
Seviyorum yazarı.Anlıyorum.Hangi noktada anladığıma ikna olduğumu bilmiyorum.Hisleri geçti sanki.Güzel yazıyor.
Dip not:121.sayfada bal arıları ile ilgili kısım düşündürdü.
Yazar Hakkında
Georgi GospodinovYazar · 3 kitap
Georgi Gospodinov Georgiev, Bulgar yazar, şair ve oyun yazarıdır. Romanı Zaman Sığınağı, çevirmen Angela Rodel ile birlikte 2023 Uluslararası Booker Ödülü'nü ve Strega Avrupa Ödülü'nü kazandı. Romanı Üzüntünün Fiziği, Jan Michalski Ödülü ve Angelus Ödülü'nü aldı. Eserleri 25 dile çevrilmiştir.
Gospodinov, Doğu Avrupa'nın yakın geçmişine ve Avrupa ve dünya genelindeki mevcut kaygılara dayanan karmaşık anlatılar yazıyor. Eserleri sıklıkla şiiri kurgu ve ironiyle harmanlıyor. The New Yorker'a göre, "Georgi'nin Üzüntünün Fiziği'ndeki asıl arayışı, üzüntüyle yaşamanın, onun empati ve faydalı bir tereddüt kaynağı olmasına izin vermenin bir yolunu bulmaktır..."
Kişisel yaşam ve eğitim;
Gospodinov, 7 Ocak 1968'de Bulgaristan'ın Yambol kentinde doğdu. Sofya Üniversitesi'nde Bulgarca çalışmaları alanında yüksek lisans yaptı. Bulgaristan Bilimler Akademisi'nden Yeni Bulgar Edebiyatı alanında doktora derecesi aldı. Babası 20 Aralık 2023'te kanserden öldü; Gospodinov'un 2024 tarihli kitabı Bahçıvan ve Ölüm, bu deneyime dayanarak yazıldı.
