benokudukçabenim
@benokudukcabenim
181 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Beni biliyorsunuz,serilere ortadan ya da tersten başlamakta üstüme yok. Benzer bir vaka işte,serinin son kitabı.
Savaşın o hengamesini değil de savaş sonrası ağızdaki acı tadı okumak istiyorsanız,tam da bu derim. Öyle bir tat ki yutamıyorsun, tüküremiyorsun... Savaş bitince bitmiyormuş...
2.Dünya Savaşı'nın sonları,Nazi Almanyası çökmüş ve kaçış halinde bir kız. Elisabeth. Yaşadıkları çok ağır... Bu kısımlarda o soğuğu ve hissizliği iliklerinize kadar hissedeceksiniz.
Kitap iki çatal hikaye,bazen ayrı ayrı gibi gelebilir size ama bazı şeyleri,karakter analizini net anlamamız için gerekli de aslında. Çok iyi bir anlatım. Alışınca üslubu çok seviyor insan.
Lussie ise diğer kadın karakter. Yolları kesişiyor ta en başta. Elisabeth'in görünen kısmından daha hüzünlü bir tarafı olduğunu farkedip bir nevi takibe başlıyor. Savaş ile ilgili kısımlar buralarda anlam kazanıyor. Zira savaşın soğuk yüzünü görmüş biri nasıl devam edebilirdi ki...
Rougon-Macquart güncellemesi efendim. 17. kitap karşınızda. Polisiye havasıyla diğer kitaplardan sıyrılıyor bence. Ve şu ana kadarki kitaplarda en hızlı akan kurgusuyla gönlümü fethetti. İnanılmaz güzeldi yahu. Sürpriz bozmadan bakalım.
Şöyle ki; kitabı bir demiryolu memuru olan Roubaud ve eşi Severine'i tanıyarak açıyoruz. Severine daha küçükken başından bir olay geçmiş. Roubaud bunu duyduktan sonra kendince eşini üzenlerin çaresine bakmaya çalışıyor. Gelişen olayları bizim Jacques Lantier görüyor. Lantier'i tanıyoruz aslında. Kalıtım sağolsun,genlerinden gelen alkolizm ve şiddet meyli şaşırtmıyor.
Ayrıntılara girip de can sıkmak istemem, o yüzden şu yazdıklarım devede kulak. İlk 30-40 sayfada karar vermeyiniz,sonra müptelası olacağınız sayfalar sizi bekler. Ammmma bir son sahne var ki. Literatüre geçmiş,can alıcı detaylar(Yeterince merak uyandırdım inşallah). Valla Aşk-ı Memnu halt yemiş.
Okuyun,okutturun
