Antoni Casas Ros’la tanışıklığım yıllar öncesine dayanıyor. Sene 2017, yer Kahramanmaraş. O yıl düzenlenen kitap fuarından kendime bir kitabı anı olarak hediye etmiştim. O kitap Ros’un “Enigma”sıydı. Yıllar sonra yazarla olan tanışıklığımı derinleştiren şey ise arkadaşımın bana Katalan yazarın “Almodovar Teorisi” kitabını göndermesi oldu. Bu vesileyle güzellik ve çirkinlik üzerine kurulmuş, oldukça farklı bir metin okuma fırsatı buldum.
Kitap yüz on iki sayfa ve yer yer otobiyografik izler de taşıyor. Anlatıcı, bir gün arabayla giderken yolda karşısına çıkan geyiğe çarpmamak için direksiyonu kırıyor ve kaza yapıyor. Bu kazada hem kız arkadaşını hem de yüzünün neredeyse tamamını kaybediyor. Yaşadığı travmanın ardından uzun süre toplumdan uzak kalıyor. Matematik alanındayken kazadan sonra edebiyata yöneliyor ve kitap yazmaya başlıyor. Sonrasında, yönetmen Pedro Almodóvar’ın bir gün bu hikâyeyi filme alacağını hayal ediyor. Buradan itibaren metin, gerçek ile hayalin iç içe geçtiği bir düzleme taşınıyor.
Kitap boyunca merak duygum hep canlıydı. “Şimdi ne olacak?” hissiyle sayfaları hızlıca çevirdim. Bu yazarın olduğu kadar çevirmenin de marifeti tabii. Çünkü kitabın ruhunu iyi aktarmış Öncel Naldemirci.
Yazarın güzellik üzerine yaptığı gözlemleri ve tespitleri etkileyiciydi . Nitekim eser, 2008 yılında İspanya’da en iyi roman ödülüne layık görülmüş.
Anlatım biçimi ve ele aldığı meseleler açısından niş bir okuma deneyimi sunuyor bu kitap. Yani daha klasik ve net bir hikaye arayanları zorlayabilir. Ama Almodovar sinemasını seven, deneysel anlatılardan ve gerçek ile kurgu arasındaki geçişlerden hoşlanan okurların keyifle okuyacağını düşünüyorum.@_sayfayolcusu_
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.