Martin Eden’e kızabileceğim tek bir nokta bile bırakmamış yazar. Çok uğraştığım, bulamıyorum. Anlıyorum ve anlamıyorum. Kabul ediyorum ama edemiyorum. Deniyorum ama pes ediyorum.
Neden yaptın diyemeyeceğim. Kitap boyunca bize bağıran bir Martin Eden var. Tek bir kişinin dahi inanmadığı, sürekli hayalleri ve hedefleri için hesap veren bir Eden. Kendinden, isteklerinden, yazdıklarından utanan; hayal kırıklığı gölgesinde yaşayan bir Eden. Kendi başına sınıf basamaklarını atlamış bir Eden. En dibi de en tepeyi de deneyimleyip kendini herhangi bir yere sığdıramamış bir Eden.
Kitap ilmek ilmek o sona çağırıyordu bizi. Martin Eden, ilk cümlede söylediğim gibi, sana kızacak tek bir nokta bize bırakmadığın için çok kızgınım sana.