Klinik okuması oldukça akıcı bir roman. Kafka romanlarını anımsatan bir atmosfer hissettim; bireyin sistem içinde sıkışması, anlaşılmayan kurallar ve çıkışı olmayan bir döngü duygusu oldukça tanıdık geldi.
Kitap, bir hastanın bir profesöre muayene olabilmek için verdiği çabayı merkezine alıyor. Ancak bu basit gibi görünen süreç, hastane içinde yaşanan trajikomik olaylarla giderek karmaşık ve hatta absürt bir hâl alıyor. Bürokrasi, iletişimsizlik ve sistemin insanı değersizleştiren yapısı, hikâyenin temelini oluşturuyor.
Okurken bazı sahnelerde gerçekten güldüm, çünkü yaşananlar hem komik hem de bir o kadar gerçekti. Özellikle hastane gibi düzenli olması gereken bir ortamın kaotik ve anlamsız kurallarla işlemesi, insanı hem güldürüyor hem de düşündürüyor. Bu yönüyle kitap, yalnızca bir hikâye anlatmıyor, aynı zamanda modern sistemlere eleştiri getiriyor. Aslında kitapta anlatılan bu durumlar bana hiç yabancı gelmedi. Türkiye’de de benzer olayları sık sık yaşıyoruz. Bir işimizi halletmek için gereksiz prosedürlerle uğraşmak, bir kapıdan diğerine yönlendirilmek, kimsenin sorumluluk almaması gibi durumlar hayatımızın bir parçası hâline gelmiş durumda. En dikkat çekici nokta ise sistemin içindeki insanların çoğu zaman bu karmaşayla doğrudan ilgili olmaması; onlar da sistemin bir parçası olarak aynı döngünün içinde sıkışmış durumda. Kitabı okurken sadece bir karakterin hikâyesini değil, aslında günlük hayatımızda karşılaştığımız sorunların bir yansımasını görüyoruz. Okuyucu olarak kendinizi hikâyenin dışında değil, tam içinde hissediyorsunuz.
·
189 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.