Altı Harfli Bir Tatlı
Bu kitabı bitirdiğimde içimde tek bir duygu yoktu… Hem üzüldüm hem düşündüm, hatta bazı yerlerde içimden itiraz ettim.
Selime teyze karakterine çoğu kişi gibi ben de ilk başta üzüldüm. Yaşlı, yalnız ve çocuklarından ilgi bekleyen bir anne… Ama okudukça şunu fark ettim: Her şey göründüğü kadar tek taraflı değil.
Evet, bir anne olarak kırgın olabilir. Ama bir de çocukların tarafı var. Sürekli ilgi bekleyen, hayatın merkezinde olmak isteyen bir anneyle yaşamak… bunu kimse konuşmuyor. Oysa insan evlendiğinde kendi hayatını kurmak ister. Kendi düzenini, kendi ailesini…
Her an göz altında olmak, her duygunun sorgulanması, “beni neden aramadın”ların ağırlığı… Bunlar sevgi gibi görünse de bazen insanı yoran bir yük haline geliyor.
Şermin Yaşar bence bu noktada çok gerçek bir şey yapmış. Bizi sadece Selime teyzeye üzmekle bırakmıyor, biraz durup düşünmeye de zorluyor.
Ben okurken şunu hissettim:
Bağlılık güzel ama insanın kendi hayatı da olmalı. Yoksa sevgi, zamanla nefes alamadığın bir şeye dönüşebiliyor.
Belki de en acısı şu:
Herkes haklı… ama kimse tam mutlu değil. 
Altı Harfli Bir Tatlı 
Şermin Yaşar
Altı Harfli Bir Tatlı Şermin Yaşar
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.