Onur, gurur, gayret, çaba... Bedia...
***
Fatma Aliye, kadınların yaşamın değişen koşullarında her an güvencesiz kalabilme ihtimalini göstererek, kimseye muhtaç olmadan, erkek şiddetine ve istismarına maruz kalmadan, iyi koşullarda yaşayabilmesine kadınlık onuru ve "iffet" çerçevesinde çözümler sunmak üzere yola çıkmıştır.
Fatma Aliye, bir kız çocuğunun kimseye muhtaç olmadan bağımsız bir birey olarak yaşayabilecek duruma gelmesinde, ailenin baba ve ağabey gibi erkeklerine sorumluluk düştüğünü özellikle vurgulamaktadır.
-Sunuştan-
***
Daha evvel yazarın, 
Refet kitabını okumuştum oldukça beğenmiştim. Çok ara vermeden diğer kitabına geçince anlattığı büyülü dünyadan kopmamış oldum.
Kitap boyunca Bedia'nın karakter gelişimine tanık oluyoruz.
Oldukça ilgili bir baba, onu çok seven bir ağabey ile anne ve ablasını da dahil edince, muazzam bir sevgi içinde büyüyen bir kız çocuğunu görüyoruz.
Babası oldu bitti musiki düşkünü bir zat-ı muhterem. Kızının musikiye olan ilgisi onu çok mutlu ettiği gibi eğitimlerine ve çalışmalarına bizzat kendi başlıyor.
Deyim yerindeyse el bebek gül bebek büyüyen, herkes tarafından sevilen, sanatına ve bu sanatı icra etmesine herkesin saygı duyduğu Bedia...
Zaman su misali akıp geçer, çok sevdiği babası ölüm döşeğine düşünce Bedia hızlıca evlendirilmeye çalışır. Belkide hayatının en büyük hatasını burada yapar. Yanlış bir eş seçmenin bedelini ait olduğu hayatı tümüyle kaybederek öder.
Babası ölür, abisi onu yalnız bırakmaz her zaman en büyük destekçisi olur.
Tabi abisininde hayatı müthiş sayılmaz. Kitap azar azar da olsa Bedia'nın aile fertlerinin hikayelerine dokunuyor.
Neyse bizim olayımız Bedia...
Bedia yaptığı evliliği, kocasını onu aldatması üzerine oldukça asil bir şekilde noktalamak için ağabeyinin yanına gider...
Kocası pişmanlığı doruklarda yaşar. Sonrada permeperişan halde ölür gider... (Hiç üzülmedim)
Bedia'nın bu kayıptan sonra yolu bir şekilde İstanbul'a düşüyor. Bana göre hikaye tamda burada başlıyor. Buraya kadar geçen süreçte Bedia, gerçek karakterine hazırlanmış gibi geldi bana.
Bedia İstanbul'da bambaşka bir hayata evrilir. Abisini de kaybeden bu genç kadın kendi ayakları üstünde durmaya, bakımına muhtaç olan iki kişiyi daha kendisiyle birlikte yaşatmaya mecburdur. Ama gel gör ki el bebek gül bebek büyüyen Bedia nerde nasıl para kazanır...
Allah rahmet eylesin babası kızına dönemin en iyi hocalarından ders aldırdığı için kızının elinde bir sanat tecrübesi oluşuyor. Bunu kullanarak para kazanabileceğini gördüğünde ayağa kalkıyor. Çalışıyor çabalıyor kimseye muhtaç olmuyor.
Kitabın sonunda Bedia'nın Refet kitabını okuyup çok etkilendiği için kendi hikayesini de anlattığını görüyoruz.
Ah Bedia... Ölüm senide peşine takıp götürüyor.
***
Bir kadın olarak gurur duyduğum bir karakteri tanıdım,okudum,vedalaştım. Sanatına aşkla bağlı bir kadının fiziki bir aşkı yoksayıp önüne bakabilecek iradeye sahip olduğunu gördüm.
Fazla söze ne hacet beğendim efendim...
Umulur ki herkes tarafından beğenilir.
Refet kitabını okumuştum oldukça beğenmiştim. Çok ara vermeden diğer kitabına geçince anlattığı büyülü dünyadan kopmamış oldum.
Kitap boyunca Bedia'nın karakter gelişimine tanık oluyoruz.
Oldukça ilgili bir baba, onu çok seven bir ağabey ile anne ve ablasını da dahil edince, muazzam bir sevgi içinde büyüyen bir kız çocuğunu görüyoruz.
Babası oldu bitti musiki düşkünü bir zat-ı muhterem. Kızının musikiye olan ilgisi onu çok mutlu ettiği gibi eğitimlerine ve çalışmalarına bizzat kendi başlıyor.
Deyim yerindeyse el bebek gül bebek büyüyen, herkes tarafından sevilen, sanatına ve bu sanatı icra etmesine herkesin saygı duyduğu Bedia...
Zaman su misali akıp geçer, çok sevdiği babası ölüm döşeğine düşünce Bedia hızlıca evlendirilmeye çalışır. Belkide hayatının en büyük hatasını burada yapar. Yanlış bir eş seçmenin bedelini ait olduğu hayatı tümüyle kaybederek öder.
Babası ölür, abisi onu yalnız bırakmaz her zaman en büyük destekçisi olur.
Tabi abisininde hayatı müthiş sayılmaz. Kitap azar azar da olsa Bedia'nın aile fertlerinin hikayelerine dokunuyor.
Neyse bizim olayımız Bedia...
Bedia yaptığı evliliği, kocasını onu aldatması üzerine oldukça asil bir şekilde noktalamak için ağabeyinin yanına gider...
Kocası pişmanlığı doruklarda yaşar. Sonrada permeperişan halde ölür gider... (Hiç üzülmedim)
Bedia'nın bu kayıptan sonra yolu bir şekilde İstanbul'a düşüyor. Bana göre hikaye tamda burada başlıyor. Buraya kadar geçen süreçte Bedia, gerçek karakterine hazırlanmış gibi geldi bana.
Bedia İstanbul'da bambaşka bir hayata evrilir. Abisini de kaybeden bu genç kadın kendi ayakları üstünde durmaya, bakımına muhtaç olan iki kişiyi daha kendisiyle birlikte yaşatmaya mecburdur. Ama gel gör ki el bebek gül bebek büyüyen Bedia nerde nasıl para kazanır...
Allah rahmet eylesin babası kızına dönemin en iyi hocalarından ders aldırdığı için kızının elinde bir sanat tecrübesi oluşuyor. Bunu kullanarak para kazanabileceğini gördüğünde ayağa kalkıyor. Çalışıyor çabalıyor kimseye muhtaç olmuyor.
Kitabın sonunda Bedia'nın Refet kitabını okuyup çok etkilendiği için kendi hikayesini de anlattığını görüyoruz.
Ah Bedia... Ölüm senide peşine takıp götürüyor.
***
Bir kadın olarak gurur duyduğum bir karakteri tanıdım,okudum,vedalaştım. Sanatına aşkla bağlı bir kadının fiziki bir aşkı yoksayıp önüne bakabilecek iradeye sahip olduğunu gördüm.
Fazla söze ne hacet beğendim efendim...
Umulur ki herkes tarafından beğenilir.·
113 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.