Huzursuz Olmadan Okumak Çok ZorRoman
2023 yılının Nisan ayında Huzursuzluk’nı okuduğumda, açıkçası böyle bir kitabın bu kadar geç karşıma çıkmasına biraz hayıflandım çünkü bu roman sadece bir hikâye anlatmıyor, insanın içine yerleşip orada kalıyor; çocukluk arkadaşının ölümü üzerine Mardin’e dönen bir gazetecinin izini sürerken kendini bir anda mülteci kamplarının, dini efsanelerin, acıların ve IŞİD gölgesinde şekillenen bir dünyanın içinde bulması, okur olarak beni de o yolculuğun içine çekti ve uzun yıllar o bölgede bulunduğum için mi bilmiyorum özellikle Mardin’de geçen bölümler öyle canlı, öyle gerçekti geldiki bana sayfaları çevirirken sadece okumadım, yaşadım diyebilirim; tecavüzler, ölümler, işkenceler gibi ağır gerçeklerin anlatımı insanı sarsıyor ama asıl vurucu olan şey, tüm bunların bir “inanç” adı altında yapılabiliyor olması ve bunun başka coğrafyalarda bambaşka masum insanlara da nefret olarak geri dönmesi, bu noktada kitap bana bir kez daha şunu düşündürdü: insanın insana yapabileceği kötülüğün sınırı yok ve en tehlikelisi de bunun normalleşmesi; öte yandan Zülfü Livaneli’nin en iyi yaptığı şeylerden biri olan Doğu ile Batı arasında sıkışmışlık hissi bu romanda çok net hissediliyor, çünkü ana karakterin yaşadığı huzursuzluk aslında sadece ona ait değil, Anadolu’dan çıkıp büyük şehirlerde kendine bir hayat kurmaya çalışan herkesin içinde bir yerlerde taşıdığı o tanıdık boşluk; kitabı bitirdikten sonra fark ettim ki ben hikâyeyi değil, hikâye beni okumuş, çünkü okudukça içimde bir ağırlık oluştu ve bu his günlerce geçmedi, hatta bazı geceler rüyama bile girdi, “ben insandım” gibi basit görünen bir cümlenin bu kadar ağır bir sorgulamaya dönüşmesi çok az kitapta karşılaştığım bir şey, Livaneli burada okuru rahatsız etmekten çekinmiyor, hatta bilinçli olarak bunu yapıyor ve bence de doğru olan bu; çünkü bazı gerçekler huzur vermez, aksine huzursuz eder ve insan ancak o huzursuzlukla yüzleştiğinde gerçekten anlamaya başlar, bu yüzden bu kitap benim için sadece okunup biten bir roman değil, etkisi devam eden bir deneyim oldu, kısa, akıcı ve tek solukta okunacak bir eser ama bitince uzun süre insanın içinden çıkmıyor, hatta belki de çıkmaması gerekiyor.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.