Bir Zihin Labirentiİnceleme
Ruh Adam: Bir Zihin Labirenti
Benzerine başka hiçbir yerde rastlayamayacağımız, eşsiz bir roman. Her ne kadar bir kurgu olsa da yazarın kendi benliğinden ve fikir dünyasından yoğun izler taşıyor. Dışarıdan bakıldığında basit bir hikâye gibi görünse de detaya indikçe, bir gülün katmerli yaprakları gibi sürekli yeni anlamlar sunan bir eser.
Selim Pusat, günümüz dünyasında karşılık bulması çok zor bir karakter. Görüşlerine bu denli sıkı sıkıya bağlıyken, bu uğurda cezalandırılmayı göze alması; ancak tüm bu sertliğine rağmen iç dünyasında "Acaba yanlış mı yapıyorum?" çelişkisini o derinlikte yaşaması muazzam bir kurgu. Kendini sürekli sorgulaması, hatta din konusundaki o sarsıcı iç hesaplaşmaları esere felsefi bir derinlik katıyor.
Hüseyin Nihal Atsız’ın siyasi ve dini görüşlerini az çok bilen bir okur olarak; onun bu kitapta kendini ifade ediş tarzına, şiirlerini olay örgüsünün arasına birer ruh aynası gibi yedirmesine hayran kalmamak elde değil. Ruh Adam; epik, tarihi, felsefi, dini ve hatta bilimkurgu/metafizik gibi pek çok farklı katmanda incelenebilecek çok yönlü bir kitap.
Ancak şunu da belirtmek gerekir: Okuması ve sindirmesi zor bir eser. Hem Atsız’ın fikir dünyasına dair bir altyapı hem de satır aralarındaki sembolleri görebilecek bir dikkat gerektiriyor.
Başlıca Karakterler
Ayşe Pusat: Selim Pusat’ın eşidir. Edebiyat öğretmenidir. Sabırlı, sadık ve asil bir karakterdir. Selim Pusat’ın tüm ruhsal çöküntülerine, hapis hayatına ve zorluklarına rağmen onun yanında dimdik durur. Selim’in içindeki fırtınaları dindirmeye çalışan mantıklı ve şefkatli tarafı temsil eder.
Güntülü: Selim Pusat’ın öğrencisi (özel ders verdiği genç kız). Selim Pusat, genç ve duru bir güzelliğe sahip olan Güntülü’de, asırlar öncesinden gelen efsanevi bir aşkın yansımasını bulur. Selim için o hem yasak bir aşk hem de ruhunun aradığı o "ideal" güzelliktir.
Leyla: Güntülü’nün arkadaşıdır. Romanda Selim Pusat’ın dünyevi ve fiziksel zaaflarını tetikleyen karakterdir. Güntülü "ideali" temsil ederken, Leyla daha çok "gerçeği" ve anlık heyecanları temsil eder.
Yüzbaşı Şeref: Selim Pusat’ın en yakın arkadaşıdır. Ordudan atılma sürecinde Selim ile aynı kaderi paylaşmıştır. Ancak Şeref, yaşadığı gurur kırıklığına ve boşluğa dayanamayarak intihar eder. Roman boyunca Selim Pusat’ın vicdanı ve "öteki benliği" gibi sürekli hayaliyle konuştuğu bir figür olarak karşımıza çıkar.
Kamber: Selim Pusat’ın çocukluk arkadaşı veya ruh ikizi gibi kurgulanan, romandaki o meşhur "Kamber ve Yek" masalının kahramanlarından biridir. Selim Pusat’ın ruhsal dünyasındaki kadim acıları simgeler.
Yek: Masaldaki ve Selim’in iç dünyasındaki kötücül güçleri, şeytani fısıltıları veya nefsi temsil eden karakterdir.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.