Gönüllü kölelikEdebiyat
Bugün okuduğum başka bir Zweig kitabında bu öyküyü tekrar görünce, daha önce yapmadığım incelememi yapmak istedim.
Leporella; sevginin değil, aidiyetin ve saplantının bir portresidir. Zweig, bir insanın kendi benliğini başka birinin iradesine nasıl kurban edebileceğini ve bu gönüllü köleliğin nasıl bir trajediye yol açabileceğini soğuk ve mesafeli bir dille anlatmış bu öyküde.
Zweig, sadakatin her zaman erdemli bir duygu olmadığını, bazen yıkıcı bir saplantıya dönüşebileceğini de gösteriyordu bu öyküde. Crescenz, Baron’un mutluluğu önündeki tek engelin (karısının) ortadan kalkması gerektiğini düşündüğünde, ahlaki değerleri tamamen devre dışı bırakır. Kitabın en sarsıcı yanı, Crescenz’in işlediği hizmetin veya suçun karşılığında bir ödül beklememesidir. Onun için en büyük mükafat, Baron’un yanında bir eşya olarak kalabilmektir.
Öykünün adı neden Leporella? Bunu merak edip araştırdığımda şunları öğrendim: Mozart’ın Don Giovanni operasındaki uşak Leporello karakterine bir göndermedir. Leporello, efendisinin maceralarına yardım eden, onun gölgesi gibi yaşayan bir figürdür. Zweig, Crescenz’e bu ismin dişil hali olan "Leporella"yı layık görerek, onun bireyselliğini tamamen yitirdiğini ve sadece efendisinin arzularına hizmet eden bir araca dönüştüğünü vurgular.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.