Kul / Seray Şahiner
Seray Şahiner benim için “ne yazsa okurum” dediğim yazarlardan biri. Kalemine uzun zamandır hayranım.
Ve şimdi Kul’u bitirdim… yine çok etkilendiğim bir okuma oldu.
Orhan Kemal Roman Ödülü almış olması hiç şaşırtıcı değil.
Romanın merkezinde Mercan var. Bodrum katında yaşayan, hayata da sanki o bodrum katından bakan bir kadın… Geçimini merdiven temizliğiyle sağlıyor. Eşi ise çalışmayan, çalışmak da istemeyen biri. Evin yükü Mercan’ın omuzlarında.
Ve bir gün, “gidersen git” denilen bir anın ardından, eşi gerçekten gidiyor. Üstelik cep telefonunu bile bırakıp. Ve bir daha geri dönmüyor.
Aslında hikâye tam da burada başlıyor.
Mercan’ın yalnızlığıyla…
Bu yalnızlıkta televizyona tutunuyor önce. Sonra, başka kadınların hayatlarına özeniyor. İş çıkışı bir yerde oturmak, bir şeyler içmek, eve dönmek… Çok sıradan, çok insani ama onun hayatında hiç yer bulamamış şeylerin hayalini kuruyor.
Bir gün bunu deniyor da… hazırlanıp dışarı çıkıyor, bir yerde oturuyor. Ama olmuyor. O hayalini kurduğu hayatın içinde bile kendine yer bulamıyor.
Sonrasında ise bambaşka bir arayış başlıyor.
Hiç olmamış çocuğunun veli toplantıları, hayali hastane randevuları… Türbeler, cemevleri, kiliseler… Kocasının dönmesi ve bir çocuğu olması için adanan adaklar…
Bir yandan Mercan’ın yalnızlığını, geçim derdini, iç sıkıntısını okurken; bir yandan da Samatya’yı okuyoruz. Kentsel dönüşümle değişen, dağılan dostlukları ve giderek yalnızlaşan insanlarıyla…
Seray Şahiner’in dili yine çok tanıdık: akıcı, sade ve en önemlisi sahici.
En ağır duyguları bile dramatize etmeden, yer yer insanı gülümseten bir incelikle anlatıyor.
Benim için çok kıymetli bir okuma oldu.
Mercan’ın hikâyesi bitiyor belki ama içimde bıraktığı his uzun süre kalacak gibi. 
Kul 
Seray Şahiner
Kul Seray Şahiner·
28 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.