Ah Bruno, Ah Shumel..Edebiyat
Kitabı az önce bitirdim ve içimde tarif etmesi zor, birbirine karışmış duygular var. Okurken, dönemin tarihsel arka planına çok hâkim olmadığım için belki de bazı şeylerin farkına tam varamadım; ama son sayfayı kapattığım an, her şey bambaşka bir anlam kazandı. Kendimi bir anda o dönemi araştırırken buldum… belki de bu bir araştırmadan çok, tıpkı Bruno’nunki gibi bir keşifti.
Kitap, savaşın karanlığını bir çocuğun saf ve lekesiz bakış açısıyla öyle etkileyici anlatıyor ki… Çünkü biliyoruz ki çocuklar gerçekten de saydamdır; gördüklerini olduğu gibi hisseder ve yansıtırlar. Bu yüzden anlatılan her şey daha derinden dokunuyor insana.
Aynı zamanda "dostluk" kavramını da öylesine naif ve güçlü işlenmiş ki, yazar bunu kelimeleriyle adeta hissettiriyor. Tüm bu yönleriyle beni derinden etkileyen, uzun süre etkisinden çıkamayacağım bir roman oldu. Bana kalırsa herkesin mutlaka okuması gereken, iz bırakan bir hikâye.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.