İçimizdeki Karanlığın AynasıEdebiyat
(spoiler)
William Golding karşımıza öyle çarpıcı bir eserle çıkıyor ki, hissettirdiklerini tam olarak nasıl anlatabilirim bilemiyorum. Beni derinden sarsan, uzun süre kendi içime dönüp düşünmeme neden olan bu kitabı yazar o kadar büyük bir iştahla anlatıyor ki, okurken zamanın nasıl akıp gittiğini fark etmiyorsunuz. Kitabı bitirdiğimde kendime defalarca şu can yakıcı soruyu sormak zorunda kaldım: Masum olduğunu düşündüğümüz çocuklar gerçekten masum mudur? Yoksa aramızda dolaşan o karanlık ruhlar hep oradaydı da bir "fırsat" mı bekliyordu?
Yazar, adadaki her bir çocuğa farklı bir sembolik anlam yükleyerek tüm bu sorulara aslında çok sert bir darbe indiriyor. İlk başta bir şekilde anlaşabilen bu çocukların dünyasında, zamanla kötülüğün tüm dengeyi bozduğunu görüyoruz. Bu durumu bir nevi "Yin & Yang" dengesinin sarsılması gibi de düşünebiliriz; çünkü saf bir iyilik olarak gördüğümüz karakterlerin bile korku ve baskı altında nasıl vahşete dahil olabildiğini görmek dehşet verici. Kötülüğün arkasında her zaman bir korkunun ve zorbalığın pusuda beklediğini, insanların ise bu karanlığa sadece korktukları için boyun eğdiklerini iliklerimize kadar hissediyoruz.
Ben kitaba bir de şu özgün pencereden bakılması gerektiğini düşünüyorum: Ya aslında adadaki bütün o çocuklar tek bir insanın içindeki kendi çatışmalarıysa? Yazar belki de bize, bir adaya düşmüş çocuklar üzerinden kendi iç dünyamızdaki "öteki benlerle" olan kavgalarımızı; vicdanımız, mantığımız ve ilkel dürtülerimiz arasındaki o bitmek bilmeyen savaşı sergiliyor. Okurken aklımın bir köşesinde hep bu düşünce vardı ve sayfalar ilerledikçe bu fikir benim için daha da olgunlaştı. Ralph’in düzen arayışı, Domuzcuk’un rasyonalitesi ve Jack’in vahşi arzuları sanki tek bir zihnin içindeki parçalar gibiydi.
Sineklerin Tanrısı tıpkı Mercan Adası gibi iyimser anlatıların tam zıttı, karanlık bir distopyayı anlatır. En başta masumca oynanan oyunların ilerledikçe nasıl bir hayrete ve "bu kadarı da olamaz" dedirten bir vahşete dönüştüğünü görmek sarsıcı. Aklın ve içgüdünün; otorite, iktidar ve gücün çarpışmasını çocuklar üzerinden öyle ilmek ilmek işliyor ki yazar, insan gerçekten "bu zamana kadar neden okumadım" demeden edemiyor.
Sineklerin Tanrısı, sadece bir hikaye değil, insan doğasının en çıplak, en korunmasız haliyle yüzleştiğimiz sarsıcı bir ayna. Kitabı kapattığınızda aynada gördüğünüz yüzün ne kadarının size, ne kadarının o adadaki "vahşiye" ait olduğunu sorgulamaya başlıyorsunuz.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.