Bazı kitaplar bağırarak değil, fısıldayarak çarpar ya… Söyleme Bilmesinler tam olarak öyle.
Şermin Yaşar bu kitapta günlük hayatın içinden, çoğu zaman “ayıp olur” diye susturulan duyguları öyle sade ama tok bir şekilde anlatmış ki… Okurken hem güldüm hem içim buruldu. Çünkü anlatılanlar yabancı değil, fazlasıyla bizden.
Kısa kısa hikâyeler ama etkisi uzun sürüyor. Özellikle kadınların iç sesi, bastırılmış öfkesi ve görünmeyen yorgunluğu çok net hissediliyor.
Öyle aşırı edebi kasıntı bir dili yok, ama tam da bu yüzden daha gerçek. Sanki biri karşıma oturmuş da içini döküyor gibi.
Okuyup geçilecek bir kitap değil, bazı cümlelerin aklına takılı kalacak. Ve belki de en çok bu yüzden değerli.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.