·106 syf.····Okunma: 07 Nisan 2026 23:30 Ayyyyy, karakterimizin tabiri caizse çenesi düşmüş. Durmadan bir şeyler anlatıyor. Üstelik bunu öyle bir şekilde yapıyor ki, seçtiği kelimeler ve anlattığı olaylar adeta dans eder gibi birbirlerinin ayağına dolanmadan, tam bir ahenk içinde yerlerini buluyor. Bu dans da yavaş değil bu arada. Oldukça hızlı ve kesintisiz sürüyor. Çünkü yazar, yüz altı sayfa boyunca nokta kullanmıyor. Son noktayı ancak kitabın sonunda koyuyor. Bu yönüyle bana biricik Jose Saramago’yu anımsattı. O da benzer şekilde noktalama işaretlerini alışılmışın dışında kullanırdı. Okurken, “Acaba Saramago, Hrabal’ın bu kitabını okudu mu?” diye düşünmeden edemedim. Sonuçta bu kitap 1964’te yayımlanmış.Neyse.
“Yetişkinler ve İleri Düzeyde Öğrenciler İçin Dans Dersleri (Dancing Lessons for the Advanced in Age)” kitabının konusunu özetlemek pek kolay değil. Arka kapakta da yazdığı gibi bir maceraperest var ve kilise bahçesinde bacaklarını uzatıp güneşlenen kızlara önceki gece gördüğü rüyayı anlatıyor kitap boyunca. İlk bakışta sanki hiçbir şey anlatmıyormuş gibi görünüyor geveze karakterimiz. Ama aslında dönemin politik atmosferine, insanlarına ve toplumsal yapısına ince eleştiriler yöneltiyor hızlı geçen cümleler arasında. Tam bi karnavaleks roman örneği.
Ben hem kitabı hem palavracı anlatıcı hem de Çek yazar Bohumil Hrabal’ı pek sevdim. Okurken yer yer kahkaha attığım anlar da oldu. Onun “Sıkı Kontrol Edilen Trenler” ve uzun süredir basımı olmayan “Gürültülü Yalnızlık” kitapları uzun zamandır listemdeydi. Şimdi onları okumak için daha da meraklandım.
@_sayfayolcusu_