Zavallı Lennie ve Çaresiz George...1000Kitap
Bazı kitaplarla tanışma hikâyemiz, en az kitabın kendisi kadar özeldir. Ben Fareler ve İnsanlar ile lise yıllarımda, kıymetli edebiyat öğretmenimin tavsiyesi sayesinde tanıştım. O yaşlarda okuduğumda kalbimde bıraktığı o ağır sızı hâlâ dün gibi taze. "İyi ki okumuşum" dediğim, bakış açımı değiştiren nadir eserlerden biri oldu.
Hikâyenin geçtiği yer her ne kadar Amerika olsa da kendimi sık sık bizim Anadolu insanının o vakur ama çileli hayatını düşünürken buldum. Ekonomik buhranın gölgesinde, sadece karın tokluğuna, bir avuç toprak hayaliyle ter döken George ve Lennie; aslında dünyanın her yerinde emeğiyle var olmaya çalışan çiftçi ve emektar insanların ortak silüeti gibiydi.
Dışarıdan bakıldığında “basit” görünen bir hayatın, arka planda ne kadar ağır imtihanlardan ve ne büyük bir hayatta kalma savaşından geçtiğini bu kitapla bir kez daha iliklerime kadar hissettim. Kendim de bir çiftçinin evladı olduğumdan, kitapta çoğu yerde kendimi ve ailemi görmüş gibi oldum. Bu da hikâyeyle aramda daha derin, daha kişisel bir bağ kurmamı sağladı.
Bu hikaye sayesinde daha net anladığım bir şey ise; "insanın insanın kurdu" olması gerçeğiydi... O muhteşem ikilinin sadık ve fedakar dostluğu, aslında canımı acıtan bir başka durumdu. Ne kadar sevsek dahi, bazen en yakın dostumuz hakkında bile istemediğimiz kararlar vermek zorunda kalmak çok can yakıcı. Yazar, bu çaresizliği iliklerimize kadar hissettiriyor. Keza o son...
Asla tahmin edemeyeceğim, sarsıcı bir finaldi.
Özellikle değinmek istediğim bir diğer nokta ise saf masumiyetin nelere yol açabileceğiydi. Lennie’nin dokunduğu her şeyi istemeden inciten o hallerinde gördüm. Bu bana çok acı bir ders verdi: Bazen en temiz niyetler bile, doğru orantılı güçle ve doğru şartlarla birleşmediğinde can yakabiliyor.
Lennie’nin bu durumu bana, "özel birey" olarak tanımladığımız o ince ve naif insanların dünyaya bakış açısını daha derinden anlamamı sağladı. Onların masumiyetinin ne kadar korunmaya ve rehberlik edinmeye muhtaç olduğunu ve bazen en temiz niyetlerin bile doğru şartlarla birleşmediğinde nasıl büyük trajedilere dönüşebileceğini bu eserle bir kez daha hissettim.
Velhasılkelam... Okuyanın kalbine dokunan, insanın içini sessizce sızlatan ve uzun süre düşündüren bir hikâye…
Okuyun ve okutturun. Bazen bir insanın içini okumak, bir kitapla sefere çıkmak gibidir.
#k:566. #y:144.
··
1 +1'leme
·33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.