Fransız yazar Eric-Emmanuel Schmitt’in Görünmeyen Döngü serisinin en bilinen metinlerinden Oscar ve Pembeli Meleği, kısa hacmine rağmen büyük duygular vaat eden kitaplardan biri. On yaşındaki Oscar’ın, hastane odasından Tanrı’ya yazdığı mektuplarla ilerleyen anlatı, ölümün eşiğinde bir çocuğun zamanı sıkıştırarak yaşamaya çalışmasının hikâyesini anlatıyor. Rose Anne yani Pembeli’nin önerdiği oyunla Oscar, kalan on iki gününü on yıllık dilimlere bölerek yaşamaya başlıyor; çocukluk, ergenlik, yetişkinlik ve yaşlılık.
Kurgu fikri etkileyici, zamanın bükülmesi, ölümle yüzleşmenin oyunlaştırılması ve mektup formu metne güçlü bir iskelet kazandırıyor. Ancak bu parlak fikir, benim için metnin içinde tam olarak derinleşmedi. Özellikle dini öğretilerin anlatıya yoğun şekilde dahil edilmesi, duygunun kendiliğinden akmasına izin vermek yerine onu yönlendiren bir tona bürünüyor. Bu da metinle arama mesafe koydu. Bir diğer kırılma noktası ise Oscar’ın sesi. On yaşında bir çocuğun yer yer fazlasıyla yetişkinleşen dili, karakterle kurduğum bağı zayıflattı.
Kısacası anlatılan şey etkileyici olsa da, nasıl anlatıldığı benim için daha belirleyici. Bu yüzden kitap niyet ettiği yerden çok bende olmamışlık hissi bıraktı.
·
144 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.