Merhaba kitapcanlar... Sizleri Stefan Zweıg'in "Mürebbiye" kitabıyla saygıyla selamlıyorum.
Zweıg okumayı çok seviyorum. Yazar anlatmak istediği duyguyu öyle bir hisle okuyucuya anlatıyor ki... Tek kelimeyle müthiş...
Kitap dört hikayeden oluşuyor. Kısaca bu hikayelere değineyim.
Mürebbiye
Çocukluğun saf dünyasının, yetişkinlerin ikiyüzlü ahlak kurallarıyla nasıl lekelendiğine dair sarsıcı bir "masumiyetin yitirilişi" öyküsü.
Yaz Novellası
Geç kalmış bir hayalin, platonik bir özlemin ve insanın kendi yarattığı illüzyonlara sığınma ihtiyacının melankolik anlatımı.
Geç Ödenen Borç
Yıllar sonra gelen bir vicdan muhasebesi... Geçmişin kahramanlarının çöküşünü izlemenin yarattığı o buruk minnet duygusu.
Kadın ve Yeryüzü
Belki de kitabın en etkileyici olanı... Kavurucu bir kuraklığın ve patlamak üzere olan bir fırtınanın, insan ruhundaki bastırılmış arzularla muazzam bir senkronizasyonu. Doğa uyanırken ruhun da onunla birlikte sarsılışı.
Karakterlerin dış dünyadaki olaylardan ziyade, kendi iç dünyalarındaki o devasa boşluklarla ve çatışmalarla nasıl yüzleştiklerini anlatan, her sayfasında duygu yoğunluğu barındıran derinlikli bir kitap.
Kısa ama etkisi uzun süren bir okuma deneyimi arayanlar için tavsiye ederim.
Kitaba notum 9/10
Gerçeği saklamak, onu çocuklardan gizlemek, hayatın o en korkunç, o en acımasız yanını onlardan uzak tutmak istiyorlardı. Ama hayatın kendisi onlara her şeyi anlatıyordu.
Hayatın en güzel tarafları, yaşanmamış olanlar ve sadece hayal edilenlerdir.
Minnettarlık bazen öyle ağır bir yüktür ki, insan onu ancak yıllar sonra, her şey bitip tükendiğinde ödeyebilir.
Ruhum tıpkı bu çatlamış topraklar gibi susuzdu; bir damla serinliğe, bir fırtınaya, bir kurtuluşa ihtiyaç duyuyordu.
#stefanzweig #mürebbiye #hayykitap #kitapalıntıları #kitaplarındünyası #beyceli #nisanokumalarım #okudumbi̇tti̇
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.