Aleksey Aleksandroviç bu acının duygusundan da, son zamanlarda onu üzen kuşkulardan da, kıskançlık acılarından da tam anlamıyla kurtulduğunu kendisini de şaşırtan ve sevindiren bir şekilde hissetmişti. Uzun zamandır ağrıyan dişini çektirmiş bir adamın duygularını hissediyordu.
Tıpkı hasta, çektiği korkunç ağrıdan ve kafasından daha büyük bir şeyin çenesinden çıkarıldığını hissettikten
sonra yaşadığı mutluluğa hala inanamayarak, hayatını bunca zamandır zehir etmiş ve bütün dikkatini üzerine toplamış olan şeyin birdenbire artık var olmadığını, yeniden yaşayabileceğini, düşünebileceğini ve ilgilendiği tek şeyin diş ağrısı olmayacağını hisseder.